Zgoda korporacyjna na umowę ramową.
06 grudnia 2018

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

 

Umowa Spółki nakazuje Zarządowi – w stosunku wewnętrznym (art. 17 k.s.h. i art. 230 k.s.h.) – na uzyskiwanie zgody organów statutowych na dokonywanie czynności prawnych o pewnej wartości i w przypadku umów długoterminowych.

 

Umowa spółki posługuje się sformułowaniem „czynność prawna” odnosząc się do jednego z podstawowych mechanizmów prawa cywilnego. Zwrot ten, jako węzłowy dla sprawy, wymaga doprecyzowania. Przez czynność prawną rozumieć należy zachowanie podmiotu prawa cywilnego, które kształtuje wiążące ten podmiot stosunki cywilnoprawne. Warto w tym miejscu przywołać definicję czynności prawnej zaproponowaną przez prof. J. Gwiazdomorskiego: „czynność prawna jest to stan faktyczny, zawierający co najmniej jedno oświadczenie woli, który przez prawo podmiotowe uznawany jest za przyczynę powstania i za środek prowadzący do powstania takich skutków prawnych, jakie przez prawo przedmiotowe uważane są za zamierzone przez strony składające oświadczenia woli.”[1] Z kolei dokonywanie czynności prawnych to zaciąganie zobowiązań i dokonywanie rozporządzeń.

 

Umowa ramowa stanowi pewną konstrukcję jurydyczną (nie jest to nowy typ umowy wyróżniony z uwagi na jej treść).[2] Cechą charakterystyczną umowy ramowej jest stworzenie pomiędzy stronami układu zobowiązującego je do współdziałania, którego wyrazem będzie etapowe zawieranie umów na a priori określonych zasadach.[3] Postanowienia umowy ramowej mogą też dotyczyć wskazania okoliczności powodujących zawieszenie lub wygaśnięcie obowiązku współdziałania, zasad wprowadzania do umowy zmian i uzupełnień, formy zawierania umów realizacyjnych, obowiązku renegocjacji jej postanowień itp. [4] Jej konstrukcja opierana jest o pluralistyczne podejście do zasad zawierania umowy, wyrażające się w przekonaniu, że zawarcie określonej umowy może odbywać się etapami, przy wykorzystaniu dwojakiego rodzaju instrumentów, to jest umowy przygotowawczej i umowy definitywnej (wykonawczej). Umowy sukcesywnie zawierane przez strony stanowią samoistne czynności prawne wywołujące określone stosunki obligacyjne, zarazem przy uznaniu, że na etapowo zawieraną umowę składa się kilka aktów konsensu. Przedmiotem umów przygotowawczych są umowy definitywne. Tak więc umowa ramowa nie przewiduje jeszcze żadnych świadczeń stron, z których spełnieniem wiąże się bezpośrednio zaspokojenie interesów stron stosunku prawnego, a świadczeniem stron jest wzajemne współdziałanie przy kreowaniu umów realizacyjnych. Strony mogą posłużyć się konstrukcją umowy ramowej, w sytuacji gdy nie są w stanie szczegółowo określić przyszłych świadczeń, niekiedy nawet ich rodzaju (brak możliwości określenia istotnych postanowień przyszłej umowy), lecz mimo to chcą się związać więzią prawną. Może się też zdarzyć, że te same podmioty przez dłuższy okres czasu chcą pozostawać związane węzłem obligacyjnym przewidując zawarcie różnych umów realizacyjnych, których przedmiotem byłyby świadczenia dopasowane do aktualnych potrzeb stron, zawierane w różnych terminach. [5] Umowę ramową można zakwalifikować jako szczególny rodzaj lex contractus[6] ustalony przez strony. Z umowy ramowej płynie dla stron zobowiązanie do współdziałania przy zawieraniu umów realizacyjnych, którego surogatem jest roszczenie o naprawienie szkody wynikłej z braku takiego współdziałania. W teorii przyjmuje się, że stronom stosunku prawnego sponsoringu nie przysługuje roszczenie o zawarcie umowy realizacyjnej.[7] W praktyce strony mogą umówić się w sposób odmienny.Niewątpliwie umowa ramowa jest jednym z rodzajów czynności prawnej.

 

Z punktu widzenia wywodów niniejszego wpisu na blogu, niezbędne jest bliższe doprecyzowanie pojęcia stosunku prawnego o świadczeniu jednorazowym, o świadczeniach okresowych i o świadczeniu ciągłym.

 

W oparciu o dominujące kryterium czasu można wyróżnić stosunek prawny o świadczeniu jednorazowym, o świadczeniach okresowych, i wreszcie o świadczeniu ciągłym. Dzięki temu kryterium można wyróżnić świadczenia, w których upływ czasu nie wywiera wpływu na rozmiar świadczenia, a jedynie może wiązać się z terminem jego wykonania i wobec czego stanowi jeden z mierników oceny prawidłowości wykonania świadczenia oraz świadczenia w których czynnik czasu wpływa na ich wielkość determinując czy to rozmiar świadczenia, czy to liczbę powtarzających się periodycznie świadczeń należnych sponsorowanemu.[8] Stosunek prawny o świadczeniu jednorazowym charakteryzuje się jednorazowym świadczeniem dokonywanym przez stronę. Świadczenie będzie jednorazowe o ile, jego treść i rozmiar będą wyczerpująco i wyłącznie oznaczone poprzez wskazanie odpowiedniego zachowania się dłużnika bez odwoływania się do czynnika czasu. Nie oznacza to bynajmniej, że świadczenie dłużnika nie może się rozciągnąć na dłuższy okres czasu czy, że zawsze musi sprowadzić się do tylko jednego zachowania się dłużnika. W sytuacji gdy przedmiot świadczenia jest podzielny (art. 379 § 2 k.c.), strony mogą się umówić, że świadczenie zostanie wykonane częściowo. Zawsze jednak poszczególne jego części będą się składać na a priori oznaczony rezultat, który mógłby być osiągnięty jednorazowo.[9] Świadczenia okresowe (periodyczne, powrotne) polegają na tym, że dłużnik przez cały czas trwania stosunku prawnego świadczy w określonych, regularnych odstępach czasu pieniądze lub inne rzeczy zamienne, które jednak nie składają się na a priori określoną całość. Każde świadczenie dłużnika będzie miało charakter samoistny i nie będzie stanowiło części jakiegoś większego świadczenia. Samoistny charakter poszczególnych świadczeń okresowych w powiązaniu z faktem, że są one elementami jednego stosunku prawnego sprawia, iż należy dokonać dyferencjacji prawa wierzyciela do całości świadczeń i uprawnień do poszczególnych świadczeń periodycznych. Okres w ciągu którego dłużnik będzie obowiązany do świadczeń powrotnych może być ustalony – z technicznoprawnego punktu widzenia – w dwojaki sposób. Po pierwsze można z góry ustalić w umowie terminus ad quem dla świadczeń dłużnika, po drugie można wskazać zdarzenia prawne, które w bliżej nie określonej przyszłości położą kres owemu obowiązkowi dłużnika.[10] Przykładami świadczeń periodycznych mogą być świadczenia dłużnika w ramach renty (art. 903 i n. k.c.). Świadczenie dłużnika w ramach stosunku Prawnego o świadczeniu ciągłym charakteryzuje się tym, że przez cały czas trwania stosunku prawnego dłużnik stale zachowuje się w określony sposób i nie można by w jego zachowaniu wyodrębnić poszczególnych segmentów, które mogłyby zostać potraktowane jako samoistne świadczenia albo jako części jakiegoś świadczenia. Do uznania świadczenia za ciągłe wystarcza, jeżeli będzie się ono składać się z pewnych następujących po sobie (nawet jeżeli są od siebie oddzielone w czasie) aktów psychofizycznych, o ile tworzą one ze sobą funkcjonalną całość, czas jest dla nich miernikiem, a interes wierzyciela jest zaspokajany właśnie dlatego, że odpowiednie zachowanie dłużnika ma charakter trwały. Często z tego typu świadczeniem występują świadczenia jednorazowe podejmowane w celu ułatwienia, czy wręcz umożliwienia spełnienia świadczenia ciągłego.[11]

 

Wartość czynności prawnej należałoby określić jako sumę pieniężną jaka wiąże się z daną czynnością. Jak wspomniano powyżej umowa ramowa jest czynnością prawną. Dla oceny jej wartości należałoby brać pod uwagę przewidywaną wartość wszystkich świadczeń, nawet jeżeli owa wartość byłaby wartością szacunkową. Co więcej, należałoby wyrazić pogląd, iż gdyby poszczególna umowa wykonawcza przekraczała wartość wskazaną w umowie spółki, także ona wymagałaby zgody organów statutowych Spółki, niezależnie od tego, iż udzielona została zgoda na zawarcie umowy ramowej. Jeżeli strony przyjęły koncepcję dwuetapowego organizowania stosunku prawnego, tzn. przez umowę ramową i przez umowę wykonawczą, wówczas do każdego z etapów stosuje się postanowienia umowy Spółki o uzyskiwania zgody organów korporacyjnych.

 

[1] Z. Radwański, w: System prawa prywatnego. Prawo cywilne – część ogólna. Pod red. Zbigniewa Radwańskiego, Warszawa 2002, s. 33

[2] G.Domański, Umowa ramowa na tle prawa niektórych państw EWG i Polski, Warszawa 1989, s. 9-10

[3] G.Domański, Umowa ramowa ..., s. 17-18, Umowy ramowej nie należy utożsamiać z ramową postacią umowy gdzie strony zawierają definitywną umowę, przy czym konsens stron wyznacza treść stosunku prawnego w minimalnym zakresie, niezbędnym do jego identyfikacji, a uszczegółowienie ramowo ujętych postanowień następuje w trakcie wykonywania umowy mocą odpowiedniego porozumienia stron. Zob. G.Domański, Umowa ramowa ..., s. 17,62, por. L.Stecki, Sponsoring, s. 77, A.Klein, w : umowy i stosunku zobowiązaniowego kontraktacji według kodeksu cywilnego, Studia Cywilistyczne, t. XIX, s. 138, s. 38

[4] G.Domański, Umowa ramowa ..., s. 19-20, Z.Radwański, w : System prawa cywilnego , t. III, cz. 1, s. 421

[5] G.Domański, Umowa ramowa ..., s. 11-15

[6] G.Domański wyraził pogląd, że umowa ramowa jest źródłem niekwalifikowanego wzorca umownego, który się staje w sposób dorozumiany integralną częścią postanowień umów realizacyjnych, Umowa ramowa ..., s. 18

[7] G.Domański, Umowa ramowa ..., s. 18-19, Zwolennikiem innego stanowiska jest Z.Radwański, w : System ..., t. III, cz. 1, s. 421, według którego do oceny umowy ramowej właściwe są przepisy art. 389,390 k.c.

[8] T.Dybowski, w : System prawa cywilnego, praca zbiorowa, t. III cz.1 Ossolineum 1981, s.101, J.Rajski, Prawo o kontraktach w obrocie gospodarczym, Warszawa 1994, s. 129, R, Adamus, Świadczenia stron umowy sponsoringu. Część I. Świadczenia sponsora, Gazeta Sądowa z 2007r., nr 12, s. 14 i n.

[9] T.Dybowski, w : System ..., t. III, cz. 1, s. 101- 102, L .Stecki, Sponsoring, Toruń 1995, s.185-186.

[10] T,Dybowski, w : System ..., s. 102- 104, L .Stecki, Sponsoring, s.186-187, J.Rajski, Prawo o kontraktach ..., s. 129-130.

[11] T.Dybowski, w : System ..., t. III, cz. 1, s. 106-107, J.Rajski, Prawo o kontraktach ..., s. 131.

 

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017