Zgoda korporacyjna na czynności warunkowe zarządu spółki.
20 listopada 2018

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

 

Zgodnie z art. 89 Kodeksu cywilnego „z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek)”. Z uwagi na wskazaną regulację za warunek zawarty w treści czynności prawnej należy rozumieć uwarunkowanie wystąpienia skutków czynności prawnej od zdarzenia przyszłego i niepewnego. Zdarzenie określone w treści czynności prawnej jako warunek musi cechować się walorami zdarzenia przyszłego i niepewnego.

 

Ewentualne wystąpienie warunku określonego w czynności prawnej skutkuje zaktualizowaniem się skutku tejże czynności prawnej. Skutek ten następuje dopiero od momentu ziszczenia się warunku, natomiast nie działa on z mocą wsteczną. W przypadku wystąpienia warunku skutki czynności prawnej odzwierciedlają swój wpływ na stosunki prawne wyłączenie od daty w której stwierdzono ziszczenie się warunku. Ziszczenie się warunku nie ma znaczenia dla stosunków prawnych rozciągniętych w czasie pomiędzy zawarciem warunkowej czynności prawnej a datą ziszczenia się warunku. Wskazać jednocześnie należy, że strony na podstawie zgodnego postanowienia mogą rozciągnąć skutki czynności prawnej po ziszczeniu się warunku również na okres od podjęcia czynności prawnej do wystąpienia warunku. Pogląd ten zgodny jest z treścią art. 90 Kodeksu cywilnego.

 

Uzależnienie skutku czynności prawnej od zdarzenia przyszłego należy rozumieć w sensie obiektywnym tzn., że ziści się ono dopiero po dokonaniu czynności warunkowej. Analogicznie czynność prawa nie będzie posiadała przymiotu czynności warunkowej, jeżeli konstrukcja warunku będzie uzależniała skuteczność czynności prawnej od zdarzenia, które ziściło się przed podjęciem czynności prawnej lub też równocześnie z nią.

 

  1. kwestii niepewności zdarzenia warunkującego czynność prawną odnieść się należy do szerokiego orzecznictwa odnoszącego się do tego aspektu zdarzenia warunkowego. Zgodnie z treścią wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 1999r. (sygn. akt I CKN 1069/98) kwalifikowania zdarzeń przyszłych jako niepewnych należy dokonywać według kryteriów obiektywnych, tzn. w ramach rozsądnych ludzkich oczekiwań, a nie na podstawie wyobrażenia stron. O nieuchronności nastąpienia pewnych zdarzeń decyduje aktualny stan wiedzy i doświadczenia ludzkości. Do zdarzeń nieuchronnych, które nie mogą być zawarte w treści warunku, należy przykładowo śmierć człowieka.

 

W oderwaniu od wyżej omówionych regulacji przepisy kodeksowe rozróżniają różne rodzaj warunków. Wskazać tu można na warunki zawieszające oraz rozwiązujące. Warunkiem zawieszającym jest warunek w przypadku ziszczenia się którego dochodzi od powstania skutków czynności prawnych. Przeciwnie, w przypadku warunku rozwiązującego, wraz ze ziszczeniem się warunku dochodzi do ustania skutku czynności prawnej.

 

Z punktu widzenia stron stosunku prawnego w którego treść włączony został warunek, istotnym jest sformułowanie warunku zgodnie z zasadami opisanymi w art. 89 Kodeksu cywilnego (walor zdarzenia przyszłego i niepewnego). W przypadku uchybienia wskazanym wymogom warunku zastosowanie znajduje art. 94 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym „warunek niemożliwy, jak również warunek przeciwny ustawie lub zasadom współżycia społecznego pociąga za sobą nieważność czynności prawnej, gdy jest zawieszający; uważa się za niezastrzeżony, gdy jest rozwiązujący.”

 

Zgodnie z obowiązującym regulacjami strony stosunku warunkowego nie mogą wpływać na ziszczenie się lub nieziszczenie się warunku w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. Zgodnie z art. 93 Kodeksu cywilnego „ jeżeli strona, której zależy na nieziszczeniu się warunku, przeszkodzi w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego ziszczeniu się warunku, następują skutki takie, jakby warunek się ziścił.” (§1), podobnie- „jeżeli strona, której zależy na ziszczeniu się warunku, doprowadzi w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego do ziszczenia się warunku, następują skutki takie, jakby warunek się nie ziścił.” (§2). Z uwagi na regulację z art. 93 Kodeksu cywilnego można wywieść zasadę ogólną, że w okresie niepewności, czy warunek się ziści albo nie ziści, strony powinny się zachowywać tak, aby nie udaremnić lub ograniczyć skutków warunku.

 

Co do zasady uzależnienie ważności czynności prawnej do warunku może być zawarte w treści każdej czynności prawnej, ewentualne wyłączenia możliwości zawarcia warunku może wynikać z treści przepisu lub też z właściwości czynności prawnej. Ze względu na powyższe wskazać należy, że warunek może być zawarty również w treści czynności prawnej zobowiązującej, na podstawie której określony podmiot przyjmuje na siebie ściśle określone zobowiązanie, którego realizacja w przyszłości uzależniona jest od wystąpienia niepewnego i przyszłego warunku. W efekcie powstaje zobowiązanie warunkowe, które cechuje się możliwością wystąpienia jego wymagalności jedynie w przypadku ziszczenia się określonego w jego treści warunku.

 

Definicja zobowiązania warunkowego została zawarta w ustawie o rachunkowości. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt. 28 wskazanej ustawy za zobowiązanie warunkowe rozumie się „obowiązek wykonania świadczeń, których powstanie jest uzależnione od zaistnienia określonych zdarzeń”. W odniesieniu do definicji zobowiązań warunkowych z ustawy o rachunkowości wskazuje się, że przykładem zdarzeń, które mogą spowodować wystąpienie zobowiązań warunkowych, są udzielone przez jednostkę gwarancje, poręczenia, w tym również poręczenia warunkowe oraz roszczenia skierowane przez kontrahentów na drogę postępowania sądowego (np. z tytułu reklamacji, dochodzonych kar umownych oraz odsetek za zwłokę)

 

W § 10 MSR 37 zobowiązania warunkowe określane są:
– po pierwsze – jako możliwe obowiązki (tzn. nieistniejące jeszcze na dzień bilansowy), wynikające z przeszłych zdarzeń, które mogą powstać dopiero w przyszłości, co zostanie potwierdzone wystąpieniem lub niewystąpieniem w przyszłości jednego lub wielu niepewnych zdarzeń, które nie w pełni może kontrolować jednostka,
– po drugie – jako obecne obowiązki (tzn. istniejące już na dzień bilansowy), powstałe na skutek przeszłych zdarzeń, które jednak nie spełniają kryteriów ujmowania ich w pasywach bilansu, ponieważ:
a) nie jest prawdopodobne, aby w celu wypełnienia obowiązku nastąpiło wydatkowanie zasobów mogących przynieść korzyści ekonomiczne,
b) nie można wystarczająco wiarygodnie wycenić wartości obowiązku (zobowiązania).

Najczęstszymi przesłankami powstania zobowiązań warunkowych są:
– udzielenie poręczeń i gwarancji, w stosunku do których powstanie zobowiązania jest mało prawdopodobne (w przypadku znacznego prawdopodobieństwa powstania zobowiązania istnieje potrzeba utworzenia rezerw wykazywanych w bilansie),
– kary i odszkodowania, mogące wyniknąć z niekorzystnego rozstrzygnięcia trwających spraw sądowych oraz postępowań administracyjnych, skarbowych lub arbitrażowych,
– kary i odszkodowania, mogące wyniknąć z niekorzystnego rozstrzygnięcia spraw spornych, których pojawienie się jest prawdopodobne ze względu na wystąpienie przeszłego zdarzenia, w wyniku którego z winy jednostki inne podmioty poniosły szkodę.

 

Do zobowiązań warunkowych nie zalicza się także udzielonych gwarancji na sprzedane wyroby i usługi. W przypadku sprzedaży produktów z gwarancją najczęściej istnieje możliwość stosunkowo dokładnego oszacowania (wynikająca z doświadczenia jednostki) kosztów związanych z naprawami gwarancyjnymi. Zobowiązania z tytułu przyszłych napraw gwarancyjnych wykazywane są jako rozliczenia międzyokresowe bierne.

 

Z powyższego wynika, że pojęcie zobowiązania warunkowego w ujęciu cywilistycznym nie jest do końca tożsame z pojęciem zobowiązania warunkowego w ujęciu księgowym. Powstaje w związku z tym dylemat czy postanowienia statutu czy umowy spółki interpretować według prawideł prawa cywilnego czy według przepisów o rachunkowości. Można bronić poglądu, że jeżeli przy postanowieniu o kompetencjach organu chodzi o czynności prawne, kluczowe znaczenie ma cywilistyczna kwalifikacja danego zdarzenia prawnego.

 

 

 

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017