Umowa o podróż.
31 grudnia 2018

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

Umowę o podróż można odkreślić jako zobowiązanie biura podróży (organizatora turystyki), w zakresie prowadzonej przez nie działalności gospodarczej, do spełnienia świadczenia niepieniężnego, na rzecz podróżnego (klienta), polegającego na realizacji określonego programu turystycznego, w zamian za zapłatę wynagrodzenia (ceny). Powyższa formuła obejmuje essentialia negotii umowy o podróż.[1] Jednocześnie jest to definicja umowy o podróż sensu stricte. Dopuszczalne jest szersze określenie umowy o podróż, jako zobowiązanie jakiegokolwiek organizatora podróży, bez względu na to czy jest on biurem podróży w rozumieniu przepisów ustawy o usługach turystycznych i bez względu na to, czy umowa o podróż została zawarta „w zakresie przedsiębiorstwa” organizatora podróży.[2]

W konwencji brukselskiej z 23 kwietnia 1970 r. przez umowę o zorganizowane podróży rozumie się umowę, na mocy której jedna strona zobowiązuje się w swoim imieniu dostarczyć drugiej, za łączną cenę, pakiet świadczeń związanych z transportem, zakwaterowania niezwiązanego z transportem lub innych usług (art. 1 ust. 2 konwencji).[3

W projekcie regulacji umowy o podróż w Kodeksie cywilnym (projektowany art. 6461 § 1 k.c.) wskazano, że „przez umowę o podróż organizator podróży zobowiązuje się w zakresie prowadzonego przedsiębiorstwa do wykonania na rzecz podróżnego całości usług określonych programem podróży, a podróżny zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia.”[4] Jednocześnie w projektowanym art. 6461 § 2 doprecyzowano, iż „umowa podróży obejmuje: uzgodnione wcześniej, zgodnie z programem, świadczenie co najmniej dwóch usług w zakresie transportu, usług hotelarskich, innych świadczeń związanych z podróżą i stanowiących znaczącą część jej programu; usługę trwającą ponad dobę albo przewidującą nocleg; sprzedawaną lub oferowaną za łącznym wynagrodzeniem, niezależnie od tego, czy wystawiono na nią jeden, czy kilka rachunków na poszczególne jej składniki.”[5]

Do cech charakterystycznych umowy o podróż należy „pakietowy charakter świadczeń”. Umowa o podróż ma charakter umowy dwustronnej a nie wielostronnej, pomimo że faktycznymi dawcami świadczeń dla klienta biura podróży może być szereg osób trzecich. Koncepcję jednolitej umowy o podróż jako „pakietu świadczeń” należy przeciwstawić koncepcji wiązki umów o pojedyncze świadczenie w ramach której podróżny (klient biura podróży) byłby stroną wielu umów z dawcami świadczeń turystycznych (przewozu, noclegu, itp.).[6] W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że koncepcja umowy o podróż jako pakietu świadczeń odpowiada ekonomicznej naturze usługi turystycznej.[7]

W piśmiennictwie trafnie przyjmuje się, że cechy charakterystyczne umowy o podróż można sprowadzić do czterech tez.[8] Po pierwsze, charakterystyczny jest układ podmiotowy tego typu stosunku prawnego. Po drugie, w ramach umowy o podróż świadczenie biura podróży ma charakter kompleksowy. Po trzecie, świadczenie pieniężne spełniane przez klienta ma charakter ryczałtowy. Po czwarte, biuro podróży ma obowiązek zapewnienia opieki nad uczestnikami imprezy turystycznej.

Teoretycznie umowa o podróż może być umową „jednostkową” („indywidualną”) zawieraną przez organizatora podróży tylko z jedną osobą, której treść nie jest powtarzana w stosunkach kontraktowych z innymi osobami. Niemniej w praktyce najczęściej umowa o podróż, i to na takich samych warunkach, zawierana jest przez organizatora podróży z większą grupą osób. Umowa o podróż ma wówczas masowy, powtarzalny charakter.

Wreszcie pamiętać należy, że umowa o podróż może mieć bardzo różne tło. Umowa o podróż może realizować cele turystyki wypoczynkowej, biznesowej, kulturowej, pielgrzymkowej (czy szerzej: związanej z celami religijnymi), zdrowotnej. W praktyce mają miejsce także sytuacje patologiczne, związane w szczególności z tzw. turystyką seksualną.[9] Z uwagi na cechy specyficzne cechy odbiorców usług turystycznych wyróżnia się turystykę indywidualną, rodzinną, młodzieżową, studencką oraz dla osób starszych i niepełnosprawnych.

 

[1] J. Gospodarek, Prawo turystyczne, s. 101 za essentialia negotii tego typu umowy uznaje: określenie miejsca pobytu lub trasy wycieczki, ustalenie programu imprezy turystycznej, określenie ceny i ewentualnie innych opłat. Zob. też P. Cybula, Umowa o imprezę turystyczną w praktyce biur podróży, w: Prawo w praktyce biur podróży, pod red. P. Cybuli, Warszawa 2006, s. 13

[2] W literaturze przedmiotu zwraca się jednak uwagę, że do cech charakterystycznych umowy o podróż należy szczególny układ podmiotowy. P. Cybula, Umowa o imprezę…, s. 13

[3] Por. np. P. Cybula, Kolizyjnoprawne problemy…, s. 34

[4] E. Łętowska, Prawo umów…, s. 608

[5] E. Łętowska, Prawo umów…, s. 608

[6] Por. E. Łętowska, Prawo umów…, s. 387

[7] E. Łętowska, Prawo umów…, s. 387, P. Cybula, Umowa o imprezę turystyczną w praktyce biur podróży, w: Prawo w praktyce biur podróży, pod red. P. Cybuli, Warszawa 2006, s. 104

[8] P. Cybula, Umowa o imprezę turystyczną w praktyce…, s. 106

[9] Przepis art. 2 ust. 3 GKE stanowi, że „wykorzystywanie innych ludzi w jakikolwiek sposób, a w szczególności seksualny, w tym zwłaszcza dzieci, stoi w sprzeczności z podstawowymi celami turystyki i jest jej zaprzeczeniem. W związku z powyższym takie działanie powinno być, zgodnie z prawem międzynarodowym, zdecydowanie zwalczane przez wszystkie zainteresowane państwa i bezwzględnie karane w ramach ustawodawstwa zarówno kraju odwiedzanego, jak i kraju sprawcy, nawet jeśli zostało dokonane za granicą.” W polskim prawie cywilnym umowa o podróż w ramach tzw. turystyki seksualnej jest umową nieważną (art. 58 k.c.). Klient biura podróży nie może podnosić roszczeń z nieważnej umowy jaką zawarł z biurem podróży

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017