Swoboda w podejmowaniu działalności sponsorskiej.
01 stycznia 2019

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

Sponsoring jest jedną z technik komunikowania się pomiędzy sponsorem a adresatami zaangażowania sponsoringowego. Wolność komunikowania się stanowi jedną z fundamentalnych zasad prawa międzynarodowego. Znalazła ona swój wyraz w takich aktach jak art. 19 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela z dnia 10.12.1948 r., art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych z 16.12.1996 r., art. 10 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z 4.11.1950 r. [1] Wolność komunikowania się gwarantuje również Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 54. [2] Tym samym wolność komunikowania się stanowi podstawę, z której można wywieść dopuszczalność sponsoringu jako instrumentu stanowiącego technikę komunikacji. W sytuacji, gdy sponsorem jest osoba prawna, lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, ze zdolnością zaciągania zobowiązań, czyli pewnego rodzaju fikcja prawna, wówczas wolność komunikowania się przysługuje ludziom, wchodzącym w skład owego fikcyjnego podmiotu, stworzonego na potrzeby obrotu prawnego.

 

Informacja, jaką zawiera w sobie rezultat podjęcia zaangażowania sponsoringowego, ma podwójne oblicze. Z jednej strony będzie to wypowiedź typu prywatnego – jako element informacji o własnych działaniach jednostki (zorganizowanej grupy jednostek) – a z drugiej strony, wypowiedź typu publicznego, która jest elementem walki konkurencyjnej czy instrumentem wpływania na zachowania innych osób. Wypowiedź typu publicznego powinna być poddana kontroli regulacji prawnej. [3] Treść przekazu zaangażowania sponsoringowego należy więc podzielić na warstwę informacyjną – do której należy stosować zasady wynikające z gwarancji wolności słowa – i warstwę opiniującą, którą należy oceniać z punktu widzenia miarodajnych norm prawnych. [4]

W tym miejscu trzeba jednak zaznaczyć, że według niektórych poglądów – w szczególności wyrażanych w nauce niemieckiej, a także orzecznictwie szwajcarskim i amerykańskim do połowy lat 70 – tych XX w. (tzw. commercial speech doctrine) – gospodarcza wypowiedź promocyjna stanowi immanentny element działalności profesjonalnej i jako taka podlega ocenie wyłącznie z punktu widzenia swobody wykonywania zawodu. [5]

 

 

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej gwarantuje swobodę w zakresie podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej (art. 20 i 22 Konstytucji). Mimo, że samo zaangażowanie sponsoringowe sponsora samo w sobie nie stanowi prowadzenia działalności gospodarczej, to jest jednak instrumentem, który służy do jej zintensyfikowania i dla sponsora będącego przedsiębiorcą ma sens tylko wtedy, gdy zagwarantowana jest wolna przedsiębiorczość i swobodna konkurencja. [6] Natomiast sponsoring z punktu widzenia sponsorowanego stanowi przede wszystkim źródło pozyskiwania pewnych środków na prowadzoną przez niego działalność czy organizowane przedsięwzięcie. Niewątpliwie za rodzaj działalności gospodarczej, z punktu widzenia sponsorowanego, można uznać sponsoring w dziedzinie radiofonii i telewizji. Ponadto w sytuacji, gdy sponsorowany jest przedsiębiorcą, nie powinien budzić wątpliwości fakt, że zaangażowanie sponsoringowe stanowi element działań gospodarczych. Jak się wydaje swobodę w zakresie podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej należy ujmować szeroko i obejmować nią również instytucje funkcjonalnie z nią powiązane, takie jak sponsoring.

Zasada wolności gospodarczej oznacza, że każdy podmiot posiada równe prawo wyboru i wykonywania działalności gospodarczej (a także podejmowania wszelkich działań w celu jej zintensyfikowania), a wszelkie ograniczenia w tym zakresie muszą wynikać z wyraźnego sformułowania ustawy. Domniemywa się więc istnienia wolności gospodarczej. [7] To syntetyczne ujęcie kryje w sobie zasadę wolnej przedsiębiorczości oraz zasadę swobodnej konkurencji. Zasadę wolnej przedsiębiorczości należy rozumieć jako prawo każdego podmiotu do podejmowania i wykonywania wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej, o ile ustawy nie zawierają ograniczeń. Owa wolna przedsiębiorczość nie tylko dozwala na swobodny wybór formy działalności gospodarczej (w tym przypadku zaangażowania sponsoringowego), ale także na jej swobodną organizację prawną, samodzielne prowadzenie, oraz swobodny przepływ towarów i usług. [8] Mieści się więc tutaj swoboda sponsora w zakresie dokonania wyboru dziedziny aktywności sponsoringowej, określenia skali takiej aktywności (wymiar lokalny, krajowy, międzynarodowy) itp. W piśmiennictwie wskazuje się na związek tej zasady z zasadą swobody umów, funkcjonującą na gruncie prawa obligacyjnego.[9] Natomiast zasada swobodnej konkurencji dotyczy ustalenia pewnych reguł związanych z uczestnictwem na rynku, na zasadach pewnego rodzaju rywalizacji większej ilości podmiotów, prowadzących taką samą lub podobną działalność gospodarczą. Czyn konkurencyjny polega na działaniu przedsiębiorcy na rynku w celu utrzymania dotychczasowej lub zdobycia nowej klienteli. Z zasady tej wynika zatem prawo przedsiębiorców do swobodnego konkurowania przy angażowaniu się w sponsoring.[10] W piśmiennictwie wyrażono pogląd, że bez ochrony konkurencji nie jest możliwa realizacja zasady swobody umów i odwrotnie – bez wolności umów trudno mówić o właściwym rozwoju konkurencji. Żadna z tych zasad nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Niekontrolowana konkurencja rodzi bowiem zagrożenia dla samej siebie. Może bowiem doprowadzić do sytuacji, w której na rynku pozostaną jedynie podmioty najsilniejsze ekonomicznie, co w efekcie niesie za sobą monopolizację pewnych dziedzin aktywności i zanikanie konkurencji. Podobnie nieograniczona wolność umów może sprzyjać zachwianiu równorzędności stron i podporządkowaniu podmiotów słabszych gospodarczo silniejszym kontrahentom. Paradoksalnie więc ograniczenie swobody umów warunkuje istnienie tej swobody, a kontrola konkurencji umożliwia funkcjonowanie wolnego rynku.[11] Działania konkurencyjne danego podmiotu mogą wywoływać dotkliwe i daleko idące skutki w sferze interesów innych uczestników obrotu, są jednak co do zasady dozwolone. Ustawodawca zabrania działań konkurencyjnych tylko o tyle, o ile są one działaniami sprzecznymi z prawem lub dobrymi obyczajami.[12]

 


[1] Na zasadę wolności komunikowania się wyrażoną w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka Narodów Zjednoczonych jako podstawę dla dokonywania działalności reklamowej powołuje się w swojej preambule Międzynarodowy Kodeks Reklamy. Por. też E.Nowińska, Wolność słowa ..., s. 21 i n.

[2] Artykuł 54 ust. 1 Konstytucji stanowi : Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.

[3] Por. E.Nowińska, Wolność słowa ..., s. 24

[4] Trybunał Europejski Praw Człowieka w jednym ze swoich orzeczeń wypowiedź reklamową jednocześnie uznał za element commercial speech i podporządkował jej ocenę kryteriom wynikającym z art. 10 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i podstawowych Wolności. E.Nowińska, Wolność słowa ..., s. 24 – 25, T.Grzeszak, Reklama ..., s. 11

[5] Por. E.Nowińska, Wolność słowa ..., s. 24, J.Preussner – Zamorska, Aksjologiczne ..., s. 63 - 64

[6] J.Jacyszyn, A.Wasyliszczak, Umowa sponsoringu, s.29 wyrażają pogląd, że sponsoring można traktować jako przejaw działalności gospodarczej.

[7] J.Grabowski, Prawne granice wolności gospodarczej, Rozprawy z prawa cywilnego i ochrony środowiska, Katowice 1992, Prace Naukowe Uniwersytetu śląskiego nr 1298, s. 65, S.Biernat, Podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej – wolność gospodarcza de lege lata i de lege ferenda, Przegląd Prawa Handlowego z 1994 r., Nr 9, s. 10, C.Kosikowski, Zakres wolności gospodarczej, Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego z 1995 r., Nr 9, s. 2-5

[8] J.Grabowski, Prawne granice ..., s. 66, C.Kosikowski, Zakres wolności ..., s. 2-4

[9] W przypadku zasady wolności gospodarczej, uwaga skupia się na osobie, która prowadzi działalność gospodarczą. Osoba tą może być sponsor jak i sponsorowany. W przypadku zasady swobody umów w sferze zainteresowanie pozostają obie strony stosunku prawnego.

[10] J.Grabowski, Prawne granice ..., s. 67, A.Świstowska, Nieuczciwa reklama jako przykład czynu nieuczciwej konkurencji, Przegląd Prawa Handlowego z 1994 r., Nr 7-, s. 22

[11] E.Wojtaszek, Ochrona konkurencji a swoboda kontraktowania w umowach franchaisingu, Państwo i Prawo z 1996 r., Nr 10, s. 13

[12] W.Pyzioł, A. Walaszek-Pyzioł, Czyn nieuczciwej konkurencji (analiza pojęcia), Przegląd Prawa Handlowego z 1994 r., Nr 10, s. 3

[13] J.Grabowski, Prawne granice ..., s. 65, S.Biernat, Podejmowanie i prowadzenie ..., s. 10, C.Kosikowski, Zakres wolności ..., s. 4-5

[14] Por. art. 1 Coucil Directive 84/450 EEC of 10.09.1984 r. realting to approximation of the laws, regulations and administrative provisions. publ. Official Journal L 250 z 19.09.1984, s. 17 - 20

[15] E.Traple, Prawne ramy sponsoringu ..., s. 72 - 73

[16] E.Traple, Prawne ramy sponsoringu ..., s. 74

[17] Odwrotną do wskazanej tu tezy zasadę przyjął Tobacco Products Control Act Amendement Act z 1988 r. dla Australii Południowej. Prawodawca wprowadził zakaz promocji albo publikacji w oparciu o umowę (contract) lub porozumienie (agreement) wyrobów tytoniowych, znaków towarowych wyrobów tytoniowych czy nazwy producenta, bądź dystrybutora wyrobów tytoniowych w powiązaniu bezpośrednim czy pośrednim z wyrobami tytoniowymi. Ów akt prawny dopuszcza jednak pewne wyjątki, zezwalając na sponsorowanie niektórych wydarzeń, takich jak określone wyścigi samochodowe, czy meczów kriketa : rozgrywek międzynarodowych i rozgrywek należących do ligi Sheffield Shield. Ów akt prawny zawiera upoważnienie dla odpowiednich władz do udzielenia zezwolenia na uchylenie owych zakazów, o ile miałoby to ułatwić promocję i zorganizowanie wydarzenia sportowego o narodowym, czy międzynarodowym znaczeniu. Źródło: wypisy z aktów prawnych R.Furlong, Tobacco Advertising Legislatoin ..., s. 184-189.

[18] P.Barren, Ad body figts off French law, Marketing, January 1998 r., Nr 22, s. 4

[19] R.Furlong, Tobacco Advertisment Legislation ..., s. 159-160,164,176

[20] Źródło : wypisy z aktów prawnych, R.Furlong, Tobacco Advertising Legislatoin ..., s. 184-189

[21] R.Furlong, Tobacco Advertising Legislation ..., s. 176

[22] Targeting Sponsorship, Incentive, June 1996, s. 46

[23] J.Durden, Sponsorship will come good ..., s.8

[24] Targeting Sponsorship, s. 46

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017