Ruch na drogach wewnętrznych.
28 grudnia 2018

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

 

Droga wewnętrzna to inaczej droga niepubliczna w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985r. prawo o ruchu drogowym( Dz.U. z 2007r. Nr 19, poz.115 z późn. zm.). Definicja drogi niepublicznej w swoim zakresie obejmuje między innymi drogi zlokalizowane na terenach prywatnych.

 

Zgodnie z art. 1 ust.1 ustawy prawo o ruchu drogowym ustawa ta reguluje zasady ruchu na drogach publicznych. Z zapisu tego wprost wynika, że ustawa prawo o ruchu drogowym nie ma zastosowania na drogach wewnętrznych.

 

W art. 1 ust. 2 omawianej ustawy wprowadzono wyjątek od tej zasady, zgodnie z którym przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym obowiązują również na drogach niepublicznych jeżeli jest to konieczne do uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa uczestników tego ruchu. W doktrynie wskazuje się że, sytuacja to ogranicza się jedynie do przepisów które regulują bezpieczeństwo ruchu (a zatem nie obejmuje przepisów porządkowych), a ponadto jedynie do miejsc, w których możliwość wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa dla uczestników ruchu jest realna.

 

W związku z powyższym należy stwierdzić, że co do zasady na drogach wewnętrznych przepisy ustawy o ruchu drogowym nie obowiązują.

 

Dopuszczalność posługiwania się znakami drogowymi, została na mocy ustawy o ruchu drogowym, zastrzeżona jedynie dla zarządców ruchu, co oznacza że właściciele dróg wewnętrznych nie mogą posługiwać się na nich znakami drogowymi.

 

Jednocześnie zasady zarządzania oznakowania dróg wewnętrznych reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych (Dz.U. Nr.6, poz.33).

 

Zgodnie z §29 przytoczonego rozporządzenia oznakowanie dróg wewnętrznych odbywa się za pomocą tablic wskazujących początek i koniec drogi wewnętrznej oraz tablic porządkowych ustalających zakazy, nakazy, ostrzeżenia oraz informacje.

Następnie w §30 sprecyzowano, że początek drogi wewnętrznej oznacza się na tablicy o wymiarach 100 x 40 centymetrów (dłuższy bok stanowi krawędź poziomą) z umieszczonym napisem „droga wewnętrzna” oraz z nazwą zarządcy terenu. Koniec drogi wewnętrznej oznacza się taką samą tablicą, z tym, że powinna ona być przekreślona czerwoną linią.

 

Zgodnie z §31 rozporządzenia zarządzający drogą wewnętrzna może umieszczać tablice porządkowe na których stosuje się takie same symbole znaków pionowych oraz takie same zasady ich umieszczania jak na drogach publicznych. Dodatkowo można umieścić informację uściślającą treść znaku drogowego. Tablice porządkowe mają kształt prostokąta w wymiarach 70 x 50 centymetrów (dłuższy bok stanowi krawędź pionową). Jeżeli tablica porządkowa zostanie umieszczona razem z tablicą informujące o początku drogi wewnętrznej to zasady na niej określone obowiązują na całym terenie drogi wewnętrznej. W innym przypadku zasady określone na tablicy porządkowej obowiązują od miejsca w którym tablice umieszczono do kolejnego skrzyżowania dróg wewnętrznych.

 

Złamanie zasad ruchu określonych przez zarządcę na drodze wewnętrznej nie ma charakteru karnego ani administracyjno- karnego. Zarządca drogi w związku ze złamaniem określonych przez siebie zasada może egzekwować swoje prawa na drodze cywilnej- w tym przede wszystkim za pomocą powództwa negatoryjne, a jeżeli niezastosowanie się do zasad ruchu drogowego doprowadziło do wyrządzenia szkody- również do żądania odszkodowania.

 

Możliwe jest opracowanie regulaminu (w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego) dotyczącego zasad poruszania się po drogach wewnętrznych, którego naruszenie będzie skutkowało obowiązkiem zapłaty kary umownej. Stosunki cywilnoprawne mogą być realizowane na drodze pozasądowej. Uznana kara umowna może zostać uregulowana przez osobę odpowiedzialną za naruszenie postanowienia prywatnoprawnego bezpośrednio do rąk uprawnionego pracownika w oparciu o przedstawioną notę księgową. Gdyby osoba odpowiedzialna za naruszenie nie uznała dobrowolnie kary umownej, wówczas niezbędne byłoby skierowanie sprawy do sądu cywilnego z powództwem o zapłatę. W takim przypadku pewną trudność należałoby upatrywać w sferze dowodowej: osoba będąca właścicielem drogi wewnętrznej powinna za pomocą miarodajnych środków dowodowych wykazać fakt naruszenia obowiązku, co np. w przypadku przekroczenia prędkości wiązałoby się z komplikacjami. Przy analizie problematyki regulaminu, należałoby założyć, że osoba będąca właścicielem drogi wewnętrznej zawiera umowę bezpośrednio z kierowcą (osobą fizyczną), którą dopuszcza do poruszania się po swoim terenie na określonych zasadach.

 

Wskazać należy ponadto że zgodnie z art. 98 kodeksu wykroczeń każdy, kto prowadząc pojazd poza drogą publiczną, nie zachowuje należytej ostrożności, czy zagraża bezpieczeństwu innych osób lub nie stosuje się do przepisów regulujących korzystanie z dróg wewnętrznych lub innych miejsc dostępnych dla ruchu pojazdów, podlega karze grzywny albo karze nagany. Przepis ten jednak ma zastosowanie tylko do przepisów powszechnie obowiązujących, nie zaś zasad określonych przez właściciela drogi wewnętrznej.

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017