Obowiązek zachowania tzw. łańcucha chłodniczego.
20 listopada 2018

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

Uwagi ogólne o prawie żywnościowym

 

W Polsce, w ujęciu doktrynalnym, przez prawo żywnościowe rozumie się ogół przepisów, które regulują stosunki społeczne związane ze wszystkimi etapami produkcji, przetwarzania, dystrybucji żywności oraz pasz produkowanych dla zwierząt przeznaczonych na żywność – ze względu na ochronę życia i zdrowia człowieka, ochronę interesów konsumenta, zasady uczciwego obrotu, przy uwzględnieniu ochrony środowiska i dobrostanu zwierząt. Czynnikiem wyróżniającym prawo żywnościowe jako osobną dziedzinę prawa jest jego szczególny przedmiot regulacji, jakim jest żywność. M. Korzycka – Iwanow, Prawo żywnościowe, Zarys prawa polskiego i wspólnotowego, Warszawa 2007, s. 81. R. Adamus, B. Kus, Lebensmittelrecht, w: Leitfaden fur den sicheren Im- Und Export, Hamburg 2009.

 

Prawo żywnościowe w sposób szczególny chronić interes konsumenta, nawet kosztem ekonomicznym przedsiębiorcy zajmującego się obrotem żywnością.

 

Pojęcie „prawo żywnościowe” ma również swój wymiar legislacyjny. Zgodnie przepisami ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia „prawo żywnościowe” to „prawo żywnościowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 rozporządzenia nr 178/2002” .

 

Zasadniczy rozwój prawa żywnościowego w Polsce nastąpił w związku z akcesją do Polski do Unii Europejskie, co miało miejsce w dniu 1 maja 2004r.

 

Na prawo żywnościowe składają się normy prawne różnego szczebla prawnego. Wiodący wpływ na kształt i rozwój prawa żywnościowego w Polsce mają przepisy prawa europejskiego. Przepisy prawa polskiego wykonują przepisy prawa europejskiego (w zakresie rozporządzeń) ale także dokonują jego implementacji (w zakresie dyrektyw).

 

Obowiązek prawny zachowania tzw. łańcucha chłodniczego wynikający z przepisów prawa europejskiego i polskiego

 

Jednym z ważniejszych aktów prawnych w dziedzinie tzw. prawa żywnościowego jest rozporządzenie WE nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (L 139/1, Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej z 30.4.2004r.).

Wspomniane rozporządzenie (cyt. dalej jako „rozp. 852/2004) ma moc bezpośredniego obowiązywania w stosunku do podmiotów prawa prywatnego państw UE, w tym Polski.

 

Rozporządzenie to ustanawia ogólne zasady dla przedsiębiorstw sektora spożywczego w zakresie higieny środków spożywczych, uwzględniając w szczególności taką zasadę jak ta, według której w odniesieniu do żywności, która nie może być bezpiecznie przechowywana w temperaturze otoczenia, w szczególności żywności zamrożonej, niezbędne jest utrzymanie tzw. łańcucha chłodniczego (art. 1 rozp. 852/2004). Jest to innymi słowy zasada utrzymania tzw. łańcucha chłodniczego.

 

Obowiązek przestrzegania tej zasady, w szczególności w kontekście także innych przepisów funkcjonujących w systemie prawa, obwarowany jest różnego rodzaju sankcjami, wśród których wskazać należy na:

 

  1. sankcje o charakterze administracyjnoprawnym
  2. sankcje o charakterze prawno karnym
  3. sankcje o charakterze cywilnoprawnym

 

Sankcje te mogą być w praktyce łączone w odniesieniu do danego zdarzenia faktycznego.

 

Samo tzw. prawo żywnościowe jest bowiem konglomeratem norm prawnych, o bardzo różnym charakterze jurydycznym.

 

Zgodnie z art. 4 ust. 3 lit. „c” i „d” rozp. 852/2004 Artykuł 4 tzw. przedsiębiorstwo sektora spożywczego, są obowiązane do przyjęcia następujących szczególnych środków higieny:

 

Po pierwsze, w zakresie zgodności z wymogami kontroli temperatury dla środków spożywczych.

 

Po drugie, w zakresie utrzymywania tzw. łańcucha chłodniczego.

 

W nawiązaniu do postanowień rozporządzenia 852/2004 przepis art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (t.j. Dz.U.2010, nr 136, poz. 914 ze zm.) stanowi, iż podmioty działające na rynku spożywczym są obowiązane przestrzegać w zakładach wymagań higienicznych określonych w rozporządzeniu nr 852/2004.

 

Naruszenie wymagań higienicznych, w tym w zakresie utrzymywania tzw. łańcucha chłodniczego rodzi surową odpowiedzialność cywilną. Zgodnie z art. 95 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia w przypadku szkody wyrządzonej przez środki spożywcze odpowiedzialność za tę szkodę ponosi podmiot działający na rynku spożywczym na zasadach określonych w przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny.

Odpowiedzialność według reżimu odpowiedzialności za produkt niebezpieczny jest bardziej surowa niż w przypadku ogólnych zasad odpowiedzialności cywilnej.

 

W zakresie sankcji o charakterze karnym należy zwrócić uwagę w szczególności na art. 97 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, w myśl którego, kto produkuje lub wprowadza do obrotu środek spożywczy zepsuty lub zafałszowany, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

 

 

Wreszcie w zakresie sankcji o charakterze administracyjnoprawnym, przepis art. 103 ust. 1 pkt 3 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia stanowi, że kto nie wycofuje z obrotu środka spożywczego szkodliwego dla zdrowia lub życia człowieka, środka spożywczego zepsutego podlega karze pieniężnej w wysokości do trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.

 

Niewątpliwie naruszenie zasad dotyczących łańcucha chłodniczego może wywoływać skutek w postaci zepsucia żywności.

 

Dalej, w kontekście problemu rozważanego w niniejszej opinii, należy wskazać na przepisy ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz.U. 2005, nr 187, poz. 1577 ze zm.).

 

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

 

Jakość handlowa produktów (która winna być spełniona przy wprowadzaniu produktów do obrotu) może mieć podstawę:

 

  1. normatywną
  2. woluntatywną, jeżeli została zadeklarowana przez producenta.

 

 

W kontekście obowiązku utrzymywania łańcucha chłodniczego wypada wspomnieć, że art. 9 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych wskazuje, iż artykuły rolno-spożywcze należy składować i transportować w sposób zapewniający utrzymanie ich właściwej jakości handlowej.

 

Szczególne obowiązki w tym zakresie dotyczą tzw. produktów głęboko mrożonych. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie składowania i transportu głęboko mrożonych artykułów rolno-spożywczych (Dz.U.2003, nr 177, poz. 1733 ze zm.) na podstawie art. 15 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych podczas transportu i składowania mrożonki przechowuje się w stałej temperaturze nie wyższej niż -18 °C (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). Przy czym dopuszcza się podwyższenie temperatury mrożonek, nie więcej niż o 3 °C:

1) podczas wykonywania czynności załadunku i wyładunku w transporcie;

2) znajdujących się w urządzeniach chłodniczych w sprzedaży detalicznej (§ 3 ust. 2 rozporządzenia).

 

Jakość handlowa artykułów rolno-spożywczych oraz warunki składowania i transportu tych artykułów podlegają kontroli, która ma na celu sprawdzenie, czy artykuły rolno-spożywcze są składowane lub transportowane w sposób zapewniający zachowanie ich właściwej jakości handlowej (art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych) a także czy jakość składowanego artykułu rolno-spożywczego są zgodne z ustalonymi warunkami składowania (art. 23 ust. 2 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych).

 

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 i 5 właściwy organ administracyjny może zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania albo nawet nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego na koszt jego posiadacza.

 

Nie oznacza to oczywiście, że podmiot odpowiedzialny nie może sam, z własnej inicjatywy dokonać zniszczenia (utylizacji) przegrzanej żywności bez oczekiwania na podjęcie kontroli przez właściwe organy admninistracyjne i związane z tym sankcje.

 

Ponadto z mocy art. 40 ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych kto składuje lub transportuje artykuły rolno-spożywcze w sposób niezapewniający utrzymania ich właściwej jakości handlowej podlega karze grzywny.

 

Wnioski końcowe

 

Obowiązek utrzymywania odpowiedniego do rodzaju żywności łańcucha chłodniczego ma wymiar obowiązku prawnego. Obrót żywnością co do której nastąpiło naruszenie zasad utrzymywania właściwego łańcucha chłodniczego wiąże się z surowymi sankcjami prawnymi w wymiarze cywilnym, karnym jak i administracyjnym.

 

 

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017