O treści umowy sponsoringowej.
01 stycznia 2019

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

 

Przez treść stosunku prawnego sponsoringu należy rozumieć uprawnienia i obowiązki sponsora i sponsorowanego, stanowiące elementy stosunku prawnego. Stosunek prawny zobowiązaniowy dzieli się na dwie podstawowe, konieczne i wobec siebie przeciwstawne segmenty, to jest na wierzytelność i dług. Przedstawiając to przez pryzmat kryterium podmiotowego można mówić o prawie podmiotowym z jednej strony i odpowiadającemu mu obowiązkowi z drugiej strony. Zarówno prawo podmiotowe jak i obowiązek nie są monolitycznymi kategoriami pojęciowymi. Analitycznie ujęte prawo podmiotowe to zbiór uprawnień wierzyciela, które z uwagi na skuteczność stosunku zobowiązaniowego inter partes są roszczeniami służącymi wierzycielowi względem dłużnika. Podobnie obowiązki dłużnika są składnikami syntetycznie ujmowanego długu. Konsekwencją jest to, że poszczególne uprawnienia i stanowiące ich korelat obowiązki mają swój samodzielny byt prawny. Niemniej jednak z uwagi na ich ścisłe relacje spięte klamrą stosunku prawnego sponsoringu rozbieżność losów prawnych owych uprawnień i obowiązków nie może być znaczna. Na przykład poszczególne roszczenia strony stosunku sponsoringu mogą stawać się wymagalne w różnych terminach, odrębnie powstawać i przedawniać się, jednak mimo to składają się one na pewną całość jaką jest wierzytelność i mogą powstać tylko w przypadku zaistnienia owej wierzytelności jako integralnej części stosunku prawnego sponsoringu. [1]

Osobną kategorię stanowią przysługujące wierzycielowi uprawnienia kształtujące, które nie stanowią roszczeń i nie są składnikami wierzytelności jako prawa podmiotowego, a które służą ochronie interesu wierzyciela w ukształtowaniu roszczeń czy niekiedy nawet całości stosunku prawnego sponsoringu. [2]

Stosunek prawny sponsoringu jest strukturalnie złożony z uwagi na to, że zarówno sponsor jak i sponsorowany co do zasady występują w roli wierzyciela jak i dłużnika. Są oni podmiotami praw, a także i obowiązków (tzw. stosunek prawny dwustronnie zobowiązujący). sponsor – wierzyciel, sponsorowany – dłużnik).

Brak uregulowania umowy sponsoringu w przepisach prawa cywilnego powoduje, że strony stosunku sponsoringu muszą same dokładnie określić w treści zawieranej umowy swoje prawa i obowiązki.[3] Zakres praw i obowiązków zastrzeganych przez strony jest zazwyczaj szeroki i różnorodny. [4]

Prawa i obowiązki stron można podzielić na takie, których podmiotem może być wierzyciel i dłużnik w ramach każdego stosunku prawnego prawa obligacyjnego, takie które wynikają z istoty określonego typu stosunku prawnego, jak i takie, które strony ustaliły ad casu, w ramach konkretnej więzi prawnej. Rodzaj tych ostatnich praw i obowiązków będzie zależał od wielu czynników. Wymienić tu należy cel jaki strony (a zwłaszcza sponsor) chcą osiągnąć w ramach danej umowy, dziedzinę aktywności sponsoringowej, rodzaj adresatów zaangażowania sponsoringowego, itp. Niekiedy strony mogą być podmiotami praw i obowiązków tego samego typu – np. pracownicy sponsora i sponsorowanego obowiązani są do okazywania sobie należytego szacunku podczas wykonywania umowy, każda ze stron ma prawo do żądania przeprowadzenia renegocjacji i zarazem obowiązek przystąpienia do nich itp.

Uprawnienia wierzyciela można podzielić na główne i pomocnicze (dodatkowe, uboczne). Nie wchodząc tu w spory teoretyczne, uprawnienie główne można określić jako roszczenie o uzyskanie świadczenia, natomiast pomocnicze jako takie, które służy zabezpieczeniu lub realizacji roszczenia głównego. [5] Podobnie można zróżnicować obowiązki ciążące na dłużniku.[6]

Z uwagi na treść umowy zawartej przez strony w piśmiennictwie zaproponowano wyróżnienie najbardziej typowych dla tej instytucji umów : sponsoringowej umowy reklamy, sponsoringowej umowy wyposażenia, pracy licencji, a także sponsoringowej umowy o współpracę, dzieło, świadczeń na rzecz fundacji i sponsoringowej umowy członkostwa. [7] W przypadku tej typologii wśród elementów typowych dla instytucji sponsoringu, występuje pewien zbiór cech charakterystycznych, z uwagi na który możliwe jest przedstawiane tutaj działanie porządkujące. Sponsoringowa umowa reklamy reguluje sposób informowania o sponsorze i przewiduje reklamę jako świadczenie na rzecz sponsora. [8] Umowa wyposażenia zawierana jest pomiędzy przedsiębiorcą – ofiarodawcą i sponsorowanym (artystą, sportowcem, szpitalem itp.), który zobowiązuje się do używania ofiarowanego sprzętu, ubrań lub innych rzeczy. Przedmiotem świadczenia przedsiębiorcy mogą tu być wszelkie produkty, którymi może być zainteresowana sponsorowana osoba czy instytucja. Umowy takie są zwykle szczególnie atrakcyjne dla sponsorów z uwagi na to, iż są one zazwyczaj zawierane w związku z atrakcyjnymi przedsięwzięciami oferującymi im możliwość udanej promocji swojej osoby. [9] Sponsoringowa umowa o pracę zawierana jest głównie w dziedzinie sportu pomiędzy związkiem sportowym (sponsorem) z jednej strony, a sportowcem (sponsorowanym) z drugiej strony. Sponsorowany zobowiązuje się do tu do różnych form uczestnictwa w promocji związku sportowego, formułowania o nim pozytywnych wypowiedzi, przestrzegania zasad postępowania określonych przez związek sportowy, uczestnictwa w treningach, podejmowania wysiłków w celu dążenia do osiągnięcia sportowego sukcesu, nie uczestniczenia w kampaniach reklamowych innych podmiotów w takim zakresie w jakim określa to odpowiednia klauzula umowna itp. Związek sportowy występujący w roli sponsora zobowiązuje się natomiast do spełnienia określonych w umowie świadczeń pieniężnych, dostarczenia zawodnikowi sprzętu, ubrania sportowego, opłat za przejazdy itp.[10] Sponsoringowa umowa licencji zawierana jest pomiędzy przedsiębiorcą, a osobą czy instytucją cieszącą się dużą renomą i popularnością, w której sponsorowany podmiot zezwala na wykorzystanie swojego nazwiska, nazwy, wizerunku w zamian za określone świadczenie pieniężne wyrażone w konkretnie oznaczonej kwocie, czy np. prowizję od sprzedaży produktów ze znakiem, nazwą sponsorowanego, wkład finansowy lub organizacyjny w przygotowanie danego przedsięwzięcia itp. [11] Sponsoringowa umowa współpracy łączy węzłem prawnym przedsiębiorcę, który zobowiązuje się zwykle do dłuższej współpracy ze swoim kontrahentem świadcząc na jego rzecz środki finansowe czy np. rzeczy, licząc na utrwalenie w perspektywie czasu swojego korzystnego wizerunku ze sponsorowanym.[12] Sponsoringowa umowa o dzieło ma zastosowanie w przypadku, gdy sponsorowany jest obowiązany do wykonania w zamian za świadczenia sponsorowanego określonego w umowie dzieła. Na przykład sponsorowany zobowiązuje się do zorganizowania imprezy artystycznej dla pracowników sponsora. [13] Umowa sponsoringowa dotycząca świadczeń na rzecz fundacji polega na zobowiązaniu się przedsiębiorcy do spełnienia określonych świadczeń na rzecz fundacji. [14] Wreszcie sponsoringowa umowa członkostwa rozumiana jest jako więź prawna pomiędzy sponsorem a organizacją, w ramach której sponsor w zamian za przynależność do określonej organizacji spełnia świadczenia pozwalające na realizację jej zadań. [15]

 

[1] S.Grzybowski, w : System  prawa cywilnegi, t. III, cz. 1, s. 42-43, M.Safjan, w : Kodeks  cywilny. Komentarz, t. I, s. 562-563, A.Wolter, J.Ignatowicz, K.Stefaniuk, Prawo cywilne  w zarysie, s. 105

[2] S.Grzybowski, w : System ...., t. III, cz. 1, s.42,

[3] W piśmiennictwie podkreśla się potrzebę starannego określenia w umowie praw i obowiązków stron. S.Sleight, Sponsorship . What is it and how to use it?, s. 113

[4] J.Jacyszyn, A.Wasyliszczak, Umowa sponsoringu, s.29

[5] A.Ochanowicz, Zobowiązania. Zarys według Kodeksu cywilnego. Część ogólna. Warszawa – Poznań 1965, s. 37

[6] S.Grzybowski (System ..., t. III, cz. 1, s. 45) uważa, że określenie co jest obowiązkiem głównym a co ubocznym powinno być połączone w oparciu o rozróżnienie głównych i ubocznych celów zobowiązania. Cel główny zobowiązania określany jest natomiast przepisami prawa, które ustalają w sposób konieczny i wyczerpujący cechy charakterystyczne indywidualizujące dany typ stosunku zobowiązaniowego poprzez wymienienie odpowiednich praw i obowiązków. W przypadku umowy nienazwanej rolę taką mogłyby pełnić jak się wydaje założenia konstytutywne takiej instytucji.

[7] J.Polakowska – Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring  w sporcie, s. 111-115

[8] J.Polakowska - Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s. 112

[9] J.Polakowska - Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s. 112-113

[10] J.Polakowska - Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s. 113, L.Stecki, Sponsoring, s. 262

[11] J.Polakowska - Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s. 114

[12] J.Polakowska - Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s. 114

[13] J.Polakowska - Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s. 114-115

[14] J.Polakowska - Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s. 115

[15] J.Polakowska - Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s. 115

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017