O sponsoringu w dziedzinie kultury i sztuki.
02 stycznia 2019

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

Sponsoring w dziedzinie kultury i sztuki (sponsorship of culture, sponsorship of arts) bywa definiowany jako porozumienie, w ramach którego strona określona jako sponsor dostarcza pomocy drugiej stronie i w związku z tym uzyskuje pewne korzyści, relewantne z punktu widzenia jego strategii promocyjnej. [1]

W dziedzinie kultury i sztuki nastąpił gwałtowny rozwój sponsoringu. [2] W latach 60 – tych XX w. W Stanach Zjednoczonych popularyzowano pogląd według którego, sztuka znajdująca się na wysokim poziomie sprzyja przedsiębiorczości gospodarczej – good art is good business. Powołano specjalny organ Business Commitee for the Arts, którego zadaniem miało być inicjowanie współpracy pomiędzy przedsiębiorcami a instytucjami kultury i sztuki. [3] Z czasem sponsoring w tej dziedzinie rozwinął się w innych krajach – szczególnie intensywnie – m.in. w Wielkiej Brytanii, Francji, Portugalii, Australii. [4] Przyczyny rozwoju zainteresowania tą dziedziną były złożone. Wymienić tu należy zmonopolizowanie możliwości zaangażowania sponsoringowego w sporcie; wzrost kosztów sponsporingu w sporcie i wyrosłą stąd potrzebę poszukiwania innych płaszczyzn dla aktywności sponsoringowej; istnienie wysokich walorów estetycznych, których brak w innych dziedzinach, a z którymi sponsor chce by wiązano jego przedsiębiorstwo; deficyt środków finansowych na cele kultury i sztuki przeznaczanych przez państwo; duże znaczenie kultury i sztuki w zapełnieniu wzrastającego wymiaru wolnego czasu, duże zainteresowanie społeczne tą dziedziną; stosunkowo łatwy transfer opinii i sławy jaką cieszy się artysta na przedsiębiorcę; dotarcie do grup odbiorców do których trudno dotrzeć za pomocą innych środków m.in. reklamy. [5]

Dziedzina kultury i sztuki jest rozległą płaszczyzną, w której można wymienić przykładowo takie pola występowania sponsoringu jak sztuka malarska, plastyka, grafika, fotografia, architektura, teatr, opera, operetka, balet, muzyka (poważna i rozrywkowa), literatura, film, opieka nad zabytkami, domami kultury. [6] W niektórych krajach widoczne są pewne trendy w sponsorowaniu dziedziny kultury i sztuki. Na przykład we Włoszech aktywność sponsoringowa sprowadza się głównie do finansowania wystaw i restauracji dzieł sztuki. [7] Bardzo różnorodna jest też struktura adresatów zaangażowania sponsoringowego. W przypadku np. muzyki rozrywkowej (i różnych form kultury masowej) wielkość grupy adresatów zaangażowania sponsoringowego może być tak liczna jak w dziedzinie sportu. Zazwyczaj jednak liczba odbiorców nie będzie bardzo duża. Będzie jednak ona należeć do środowiska opiniotwórczego, co ma przecież istotne znaczenie dla sponsora. [8] W tej dziedzinie sponsoring koegzystuje z mecenatem. Czasem mogą in casu powstawać pewne trudności z przeprowadzeniem linii demarkacyjnej pomiędzy tymi instytucjami. [9] Typowymi sponsorami w dziedzinie kultury i sztuki są banki i instytucje finansowe. Wysoki pułap estetyki jaki się wiąże z kulturą i sztuką odpowiada założeniom przyjmowanej przez nie tzw. filozofii sponsorowania. [10]

Sponsorowaniu kultury i sztuki częstokroć towarzyszą głosy krytyczne. Są one poważnym problemem dla sponsorów, gdyż podważają sens ich zaangażowania i utrudniają realizację zamierzonych celów. Najczęściej krytykuje się zagrożenie komercjalizacją kultury i sztuki, a także niebezpieczeństwa jej trywializacji jakie niesie ze sobą sponsoring. [11] Przeciwnicy sponsoringu w tej dziedzinie opowiadają się m.in. za utrzymaniem państwowych dotacji na kulturę i sztukę, a w zakresie prywatnych świadczeń optują za dopuszczalnością jedynie tradycyjnego mecenatu.

Przewidywany jest dalszy wzrost komercjalizacji kultury i sztuki. Procesowi temu będzie towarzyszył wzrost konkurencji wśród sponsorów o związki z najbardziej atrakcyjnymi dziedzinami i osobistościami, które dla innych sponsorów zostaną skutecznie zablokowane jak np. atrakcyjne dyscypliny i osoby w sporcie. [12]

 

[1] V.Kirchberg, Emerging Corporate Arts Support : Potsdam, Eastern Germany, w : Art and Business. An International Perspective on Sponsorship, s. 121

[2] L.Stecki, Sponsoring, s. 446, A.H.Reiss, Corporate Sponsorship of the Arts ..., s. 30, N.Denny, Business queue up ..., s.13, L.Mazur, The art of good sponsorship, Marketing, nr 4/1996, s. 24, E.Traple, Prawne ramy sponsoringu w środkach masowego komunikowania. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Wynalazczości i Ochrony Własności Intelektualnej. 1993, s. 73

[3] L.Stecki, Sponsoring, s.447, L.Mazur, The art of good ..., s. 24. W Stanach Zjednoczonych istnieją jeszcze inne instytucje zajmujące się m.in. popularyzacją sponsorowania dziedziny kultury i sztuki. Wymienić tu można The National Edowment for the Arts, organizację ustanowioną w 1965 r. (R.Martorella, s. 18-19)

[4] J.Polakowska – Kujawa ,M.Kujawa, Sponsoring. Aspekty  prawne i gospodarcze. Warszawa 1994, s. 13, 78, A.Van den Bosch, Art Audiences and Art Funding : Contemporary Relationships between Art and Business in Australia, w : Art and Business. An International Perspective on Sponsorship, s. 181 i n.

[5]  D.Ilczuk, Sektor nonprofit w kulturze., Warszawa 1995, s. 18

[6] S.Sleight, Sponsorship , s. 132, J.Polakowska – Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s. 57

[7] S.Piperno, Sponsorship and Patronage in Italy : Some Regional Cases, w : Art and Business. An International Perspective on Sponsorship. 1996, s. 131

[8] S.Sleight, Sponsorship , s.133

[9] L.Stecki, Sponsoring, s.445

[10] Cultural Sponsorship Can Help Reach the Affluent, Bank Marketing, 10/1994, s.7, A.Sznajder, Sponsoring, s. 96, P.Zambianchi, Art Patronage Among Banks in Italy, w : Art and Business. An International Perspective on Sponsorship, 1996, s. 152 i n.

[11] J.Polakowska – Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s.78-80

[12] J.Polakowska – Kujawa, M.Kujawa, Sponsoring ..., s. 79-80

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017