O reglamentacji działalności sponsoringowej.
01 stycznia 2019

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

Ustawodawca wprowadza pewne zakazy podejmowania działalności sponsoringowej w ogóle, a także reglamentuje w inny sposób niektóre przejawy aktywności sponsoringowej. Wszelkie ograniczenia swobody przedsiębiorcy należy traktować jako wyjątki od ogólnej zasady. Wykładnia – w razie powstania wątpliwości co do treści i znaczenia przepisu – powinna być przychylna zasadzie swobody gospodarczej sponsora czy sponsorowanego (in dubio pro libertate). [1]

Zakazy i reglamentacja sponsorowania wprowadzane są z uwagi na potrzebę ochrony interesów adresatów zaangażowania sponsoringowego, potrzebę ochrony interesów konkurentów sponsora, a także z uwagi na potrzebę ochrony interesu publicznego w ogóle. [2] Adresatem ograniczeń może być sponsor jak i sponsorowany, a niekiedy szczególne sankcje prawne za naruszenie ograniczeń będą wiązać się bądź jedynie z osobą sponsora bądź jedynie z osobą sponsorowanego. Przyczyną limitowania aktywności sponsoringowej od lat 70 – tych XX w. w regulacjach prawnych krajów Europy Zachodniej stało się zjawisko powszechnego obchodzenia ograniczeń prawnych dotyczących reklamy w drodze sponsoringu. Wywołało to ożywione dyskusje na temat niebezpieczeństwa, jakie wiąże się z reklamą ukrytą. [3] Regulacje prawne dotyczące ograniczeń w prowadzeniu aktywności sponsoringowej powinny brać pod uwagę nie tylko potrzebę ochrony interesów konsumentów (adresatów zaangażowania sponsoringowego), ale także fakt, że dzięki sponsoringowi możliwe jest zrealizowanie wielu wydarzeń sportowych i kulturalnych, które nie miałyby miejsca bez udziału środków finansowych i innych, dostarczanych przez sponsorów.

W niniejszej pracy wprowadzona zostanie dystynkcja pomiędzy zakazem podejmowania aktywności sponsoringowej w ogóle, a pomiędzy reglamentacją dopuszczalnej aktywności sponsoringowej. Zakazy i ograniczenia mogą dotyczyć zarówno zasady wolnej przedsiębiorczości jak i swobodnej konkurencji.[4]

Zazwyczaj zakazy i innego rodzaju ograniczenia działalności sponsorskiej mają bezwzględny charakter, nie pozwalający na wyłączenie niektórych podmiotów spod restryktywnego działania ustawy. [5] Można również postawić tezę o akcesoryjności niektórych zakazów sponsorowania, w tym znaczeniu, że zakazy sponsorowania uzupełniają w pewien sposób zakazy działalności reklamowej. Bowiem gdy istnieje przyjęta przez ustawodawcę racja, aby np. nie dopuścić do promocji określonych towarów czy usług, wprowadzenie obok zakazu reklamy zakazu sponsorowania uszczelnia zamierzone przez ustawodawcę wyłączenie promocji towarów czy usług danego rodzaju. Natomiast zakaz sponsorowania bez jednoczesnego zakazu reklamy nie nadawałby się do urzeczywistnienia założeń ustawodawcy, takich jak wskazane powyżej. Niesamodzielność instytucji sponsoringu powoduje, że zakazy posługiwania się technikami komunikacji innego rodzaju (np. reklamą) mają dla sponsora niebagatelne znaczenie.

W regulacjach prawnych różnych państw przyjęto różnego rodzaju zakazy i ograniczenia sponsorowania. Typowym zakazem jest zakaz podmiotowo – przedmiotowy, zabraniający sponsorowania podmiotom z określonej branży, jak np. wyrobów alkoholowych. Zakaz taki istnieje np. we Francji. [6] W Australii The Broadcasting and Television Act (Amendment) wprowadził w 1976 r. zakaz nadawania reklam wyrobów tytoniowych. Za ową regulacja federalną pojawiły się w niektórych stanach i terytoriach federalnych Australii zakazy odnoszące się do reklamy wyrobów tytoniowych i sponsorowania przez przedsiębiorców z branży tytoniowej. [7] Tobacco Act z 1987 r. dla Wiktorii wprowadził zakaz sponsorowania (sponsorship prohibition) polegającego na promocji, w oparciu o uzgodnienia stron (contract, agreement, undertaking, understanding), wyrobów tytoniowych, znaków towarowych, marki towarów czy nazwy producenta albo dystrybutora w związku z wyrobem tytoniowym. Podobny zakaz zawiera Tobacco Control Act z 1990 r. dla Australii Zachodniej i Tobacco Advertising Prohibition Act z 1991 r. dla Nowej Południowej Walii. [8] Niekiedy zakazy sponsorowania odnoszą się do niektórych typów sponsoringu. Interesujące rozwiązanie przyjęto w regulacjach prawnych w Australii, gdzie zakaz sponsorowania przez przedsiębiorców z branży tytoniowej odnosi się tylko tzw. sponsoringu promocyjnego, a nie obejmuje tzw. non – promotional sponsorship, gdzie sponsor uzyskuje korzyści o innym charakterze niż promocja (non – promotional), polegające np. na uzyskaniu prawa do sprzedaży posiłków i napojów w czasie sponsorowanego wydarzenia. Naruszeniem legislacji federalnej i stanowej byłoby np. zawarcie w kontrakcie klauzuli stanowiącej o ekspozycji logo sponsora przy obiekcie, na którym odbywa się sponsorowane wydarzenie. [9]

Różne koncepcje jurydyczne przyjmuje się odnośnie do reglamentacji sponsoringu, innego rodzaju niż całkowity zakaz sponsorowania. Interesująca jest koncepcja wprowadzenia ograniczeń z uwagi na względy o charakterze podmiotowym. W Stanach Zjednoczonych pojawiły się wyraźne trendy do limitowania aktywności sponsoringowej przedsiębiorców z branży tytoniowej, wprowadzanych w drodze regulacji Federal Trade Commision. Wysunięto m.in. propozycje wprowadzenia takich ograniczeń, jak zakazanie sponsorom z branży tytoniowej sponsorowania przedsięwzięć przez markę danego towaru tzw. brand name sponsorship, a dopuszczenie tylko sponsoringu wspólnego – corporate sponsorship, limitowanie ekspozycji oznaczeń wskazujących na sponsora na samochodach wyścigowych i ubiorach kierowców poprzez dopuszczenie jedynie czarno – białych oznakowań, itp. [10] Niektóre z ograniczeń zmierzają do zredukowania wpływu sponsoringu na adresatów zaangażowania sponsoringowego. Na przykład w Wielkiej Brytanii zakazuje się sponsorowania programów telewizyjnych zbyt blisko powiązanych z produktem czy usługą sponsora, tak aby nie pojawiło się u widzów przekonanie, że sponsor miał wpływ na treść czy edytorskie powstawanie programu. Nie dopuszcza się również odwołania do reklamy przy sponsorowanych programach. [11] Niekiedy ograniczenia mogą dotyczyć zakazu podejmowania przez sponsora innych działań powiązanych ze sponsoringiem. Na przykład w Stanach Zjednoczonych zaproponowano zakazanie sponsorom z branży tytoniowej rozdawania darmowych próbek produktów w czasie sponsorowanych wydarzeń.[12]

 

 

[1] J.Grabowski, Prawne granice ..., s. 65, S.Biernat, Podejmowanie i prowadzenie ..., s. 10, C.Kosikowski, Zakres wolności ..., s. 4-5

[2] Por. art. 1 Coucil Directive 84/450 EEC of 10.09.1984 r. realting to approximation of the laws, regulations and administrative provisions. publ. Official Journal L 250 z 19.09.1984, s. 17 - 20

[3] E.Traple, Prawne ramy sponsoringu ..., s. 72 - 73

[4] E.Traple, Prawne ramy sponsoringu ..., s. 74

[5] Odwrotną do wskazanej tu tezy zasadę przyjął Tobacco Products Control Act Amendement Act z 1988 r. dla Australii Południowej. Prawodawca wprowadził zakaz promocji albo publikacji w oparciu o umowę (contract) lub porozumienie (agreement) wyrobów tytoniowych, znaków towarowych wyrobów tytoniowych czy nazwy producenta, bądź dystrybutora wyrobów tytoniowych w powiązaniu bezpośrednim czy pośrednim z wyrobami tytoniowymi. Ów akt prawny dopuszcza jednak pewne wyjątki, zezwalając na sponsorowanie niektórych wydarzeń, takich jak określone wyścigi samochodowe, czy meczów kriketa : rozgrywek międzynarodowych i rozgrywek należących do ligi Sheffield Shield. Ów akt prawny zawiera upoważnienie dla odpowiednich władz do udzielenia zezwolenia na uchylenie owych zakazów, o ile miałoby to ułatwić promocję i zorganizowanie wydarzenia sportowego o narodowym, czy międzynarodowym znaczeniu. Źródło: wypisy z aktów prawnych R.Furlong, Tobacco Advertising Legislatoin ..., s. 184-189.

[6] P.Barren, Ad body figts off French law, Marketing, January 1998 r., Nr 22, s. 4

[7] R.Furlong, Tobacco Advertisment Legislation ..., s. 159-160,164,176

[8] Źródło : wypisy z aktów prawnych, R.Furlong, Tobacco Advertising Legislatoin ..., s. 184-189

[9] R.Furlong, Tobacco Advertising Legislation ..., s. 176

[10] Targeting Sponsorship, Incentive, June 1996, s. 46

[11] J.Durden, Sponsorship will come good ..., s.8

[12] Targeting Sponsorship, s. 46

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017