Nowe możliwości oddłużenia osób fizycznych
01 sierpnia 2019

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

Nowe możliwości oddłużenia konsumentów

 

W Sejmie finalizowane są prace mające na celu poszerzenie możliwości oddłużania konsumentów, którzy stali się niewypłacalni. Niewypłacalność to, w języku prawniczym, utrata zdolności do wykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych, a w przypadku konsumentów nawet tylko jednego zobowiązania (np. kredytu bankowego). W następstwie niewypłacalności sąd ogłasza upadłość dłużnika. Zmiany w prawie będą istotne. Ustawodawca znacznie liberalizuje obowiązujące przepisy. To społecznie bardzo ważna regulacja dająca nowe szanse dla zadłużonych.

 

Niewypłacalność

 

Niewypłacalność jest typowym zjawiskiem społecznym, które ma bardzo różne podłoże. Jego przyczyną może być nagła zmiana sytuacji życiowej związana np. z pogorszeniem stanu zdrowia, utratą dobrze płatnej pracy, rozwodem, śmiercią współmałżonka. Wiele osób jest ofiarą kultury konsumpcji i życia ponad stan. Reklamy nieustannie zachęcają „kup więcej, kup więcej”. Powszechnie dostępne są ratalne systemy sprzedaży. Bardzo łatwe do pozyskania są pożyczki z parabanków. Koszt takich pożyczek jest ogromny ale ponieważ są one powszechnie dostępne dłużnicy zaciągają nowe długi na spłatę starych. Często występuje mieszanka zachłannego konsumpcjonizmu, braku edukacji ekonomicznej i zjawiska dziedziczenia biedy (pokoleniowej nieporadności). Niektórzy stali się niewypłacalni gdyż są ofiarą jakiejś pułapki życiowej, poręczenia cudzego długu, oszustwa, nietrafionej inwestycji, itp. Kołami napędowymi niewypłacalności jest również hazard, alkoholizm, narkomania. Są przypadki celowego zadłużania się z zamiarem niepłacenia. Ponieważ przyczyny niewypłacalności są różne, to systemy prawne ograniczają możliwość oddłużenia tylko dla dłużników, którzy spełniają określone kryteria moralności płatniczej.

Osoba niewypłacalna bardzo rzadko jest w stanie sama wydostać się z pętli zadłużenia. Odsetki przyrastają każdego dnia. Koszty procesu, egzekucji komorniczej znacznie powiększają zadłużenie, a są zaspakajane w pierwszej kolejności. Zajęcia egzekucyjne wynagrodzenia demotywują do aktywności zawodowej. Często są zaproszeniem do przejścia do szarej strefy. W efekcie dochodzi do tego, że wierzyciele nie są w stanie przymusowo odzyskać swoich należności a dłużnik, choćby bardzo tego chciał, nie może spłacić wierzycieli.

 

Oddłużenie w kulturze chrześcijańskiej europejskiej

 

Oddłużenie jest głęboko zakorzenione w kulturze europejskiej. Oddłużenie było obecne w tradycji judeochrześcijańskiej. W starotestamentowej księdze Powtórzonego Prawa (15, 2, BT) w związku z regulacją tzw. roku jubileuszowego napisano : „Na tym będzie polegało darowanie długów: każdy wierzyciel daruje pożyczkę udzieloną bliźniemu, nie będzie się domagał zwrotu od bliźniego lub swego brata, ponieważ ogłoszone jest darowanie ku czci Pana”. W tradycji chrześcijańskiej istotnymi wartościami są przebaczenie i miłosierdzie.

Oddłużenie znane było w cywilizacji antycznej. Sejsachteja czyli „strząśnięcie ciężarów” było zbiorową jednorazową likwidacją długów przeprowadzoną w 594 p.n.e. przez Solona w starożytnych Atenach. W starożytnym Rzymie prawo przeszło długą drogę od ustawy XII tablic, która dopuszczała podział ciała dłużnika między kilku wierzycieli (tertis nundinis partis secanto) po lex Pœtelia (326 p.n.e.). Lex Poetelia poprawiała status niewypłacalnego dłużnika wprowadzając zakaz niewoli za długi. Dłużnik pozostawał w stanie zależności wobec wierzyciela do czasu odpracowania lub darowania długu.

Współczesna kultura prawna ma na celu ochronę godności człowieka. Protokół nr 4 (który wszedł w życie 2 maja 1968 r.) do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, sporządzonej w Rzymie 4 listopada 1950 r. ( weszła w życie 8 września 1953 r.) wprowadza zakaz więzienia za długi.

Współczesne ustawodawstwo pozwala na całkowite oddłużenie konsumenta przez sąd upadłościowy.

 

Dotychczasowa regulacja

 

Dotychczasowy schemat upadłości konsumenckiej wygląda następująco. W pierwszym kroku dłużnik składa na urzędowym formularzu wniosek o ogłoszenie upadłości. Opłata od wniosku wynosi 30 zł. Sąd bada tzw. moralność płatniczą dłużnika. Wykluczone jest ogłoszenie upadłości jeżeli konsument doprowadził do swojej niewypłacalności albo istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku, najczęściej po przeprowadzeniu rozprawy z przesłuchaniem dłużnika sąd ogłasza upadłość. Z tą chwilą rozpoczyna się drugi etap procedowania. Dopiero wraz z ogłoszeniem upadłości dochodzi do wstrzymania egzekucji przeciwko dłużnikowi. Sąd ustanawia syndyka, który przejmuje od dłużnika cały jego majątek, łącznie z wynagrodzeniem za pracę – ponad kwotę wolną od zajęcia – otrzymywanym po ogłoszeniu upadłości. Syndyk spienięża cały majątek dłużnika i z otrzymanych funduszy opłaca koszty postępowania i zaspakaja wierzycieli. W trzecim etapie sąd ustala plan spłaty na okres do 3 lat w ramach którego dłużnik, w miarę swoich możliwości spłaca wierzycieli niezaspokojonych przez likwidację majątku. Dopiero po tym etapie sąd umarza wszystkie niepopłacone długi upadłego. Jeżeli dłużnik nie ma żadnego majątku i nie jest zdolny do wykonania planu spłaty oddłużenie może nastąpić wcześniej.

 

Zmiany

 

Nowelizacja nie narusza istniejącego porządku proceduralnego: wniosek upadłościowy, ogłoszenie upadłości, likwidacja majątku (o ile taki istnieje), plan spłaty (o ile upadły ma zdolność do jego wykonania), oddłużenie.

Pierwszą bardzo ważną zmianą jest rezygnacja z badania moralności płatniczej dłużnika już przy ogłoszeniu upadłości. Oznacza to, że w wyniku nowelizacji sąd może ogłosić upadłość każdego konsumenta bez względu na przyczynę niewypłacalności. W nowej regulacji ogłoszenie upadłości nieuczciwego dłużnikowi upadłości nie oznacza jednak, że zostanie on automatycznie oddłużony.

Badanie moralności płatniczej dłużnika zostanie przesunięte dopiero na etap oddłużenia. Nie będzie możliwe oddłużenie jeżeli upadły „doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień w sposób celowy, w szczególności przez trwonienie części składowych majątku oraz celowe nieregulowanie wymagalnych zobowiązań”. Przeszkoda ta jest jednak mniej rygorystyczna niż dotychczasowa blokada dla ogłoszenia upadłości konsumenta. Ponadto oddłużenie nie będzie możliwe gdy upadły już wcześniej z niego korzystał i nie upłynęło od tego czasu 10 lat. Wymienione tu przeszkody nie wyłączają jednak oddłużenia jeżeli jest ono uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi (np. nieuleczalna choroba, niepełnosprawność). Dalej w przypadku ustalenia, że upadły „doprowadził do swojej niewypłacalności albo istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa” plan spłaty wierzycieli dla takiej osoby nie może być ustalony na czas krótszy niż 36 miesięcy (co jest górną granicą spłat dla rzetelnych dłużników) i dłuższy niż 84 miesiące. Przyczyny niewypłacalności rozstrzygają zatem o dopuszczalności oddłużenia w ogóle jak i o długości czasu wykonywania planu spłaty.

Po drugie, wprowadzono nowy tryb prowadzący do oddłużenia konsumentów polegający na zawarciu układu dłużnika z jego wierzycieli. Atutem tej nowej procedury jest brak przymusowej likwidacji majątku dłużnika, co ma znaczenie dla konsumentów posiadających jakiś materialny dorobek. Sąd dopuszcza do takiej procedury jeżeli możliwości zarobkowe dłużnika oraz jego sytuacja zawodowa wskazują na zdolność do pokrycia kosztów postępowania oraz na możliwość zawarcia i wykonania układu z wierzycielami. Układ zawierany jest na okres nie dłuższy niż 5 lat. Może przewidywać płatność długów w ratach i ich częściowe umorzenie. Wymaga on przyjęcia przez większość wierzycieli.

Projektowane przepisy mają wejść w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ich ogłoszenia.

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017