Margin squeeze.
17 grudnia 2018

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

Czy operator bądź operatorzy telefonii mogą stosować politykę tzw. nożyc cenowych sprzedając takie same usługi odbiorcom bezpośrednim na rynku detalicznym i równolegle – hurtowo – swoim konkurentom również działającym na tym samym rynku detalicznym? Czy skutkiem takiej selektywnej polityki cenowej operatora jego konkurenci mogą otrzymać wyższą cenę za usługi niż klient końcowy operatora na rynku detalicznym?

 

Trybunał Sprawiedliwości w sprawie C – 280/08 Deutsche Telecom AG przeciwko Komisji zakończonej wyrokiem z 14.10.2010 r. podtrzymał karę w wysokości 12,6 mln EUR nałożoną przez Komisję na Deutsche Telekom za nadużycie pozycji dominującej na rynku telefonii stacjonarnej w Niemczech. Trybunał wyjaśnił, że prawo wspólnotowe zakazuje nadużywania przez jedno lub więcej przedsiębiorstw pozycji dominującej na rynku wewnętrznym lub na znacznej jego części, o ile może to wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

 

Przed pełną liberalizacją rynków telekomunikacyjnych w Niemczech, co nastąpiło w dniu 1 sierpnia 1996 r., Deutsche Telekom posiadała monopol prawny w zakresie detalicznego świadczenia usług telefonii stacjonarnej. Po wniesieniu skarg przez konkurentów Deutsche Telekom, w dniu 21 maja 2003 r. Komisja zdecydowała, że Deutsche Telekom nadużywa pozycji dominującej na rynkach bezpośredniego dostępu do swojej stacjonarnej sieci telefonicznej od 1998 r. Nadużycie to polegało na naliczaniu cen konkurentom za usługi dostępu do sieci, które były wyższe niż ceny detaliczne, za które użytkownicy końcowi Deutsche Telekom byli obciążani za dostęp do sieci. Takie ustalanie cen zmusiło konkurentów operatora do pobierania wyższych cen od odbiorców końcowych niż te, którymi Deutsche Telekom obciążył swoich bezpośrednich użytkowników końcowych. W związku z tym Komisja nałożyła na Deutsche Telekom karę w wysokości 12,6 mln EUR.

 

Deutsche Telekom wniosła do Sądu Pierwszej Instancji skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji lub przynajmniej o obniżenie nałożonej kary. Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2008 r. Sąd oddalił skargę, utrzymując w istocie, że Komisja była uprawniona do nałożenia kary pieniężnej na Deutsche Telekom z tytułu dopuszczenia się abuzywnej praktyki cenowej, co doprowadziło do efektu nożyc cenowych: niewłaściwe rozłożenie opłat hurtowych za usługi dostępu do sieci lokalnej i opłat detalicznych za usługi dostępu dla użytkowników końcowych.

 

Trybunał uznał, że aby doprowadzić do nadużycia, efekt nożyc cenowych musiał utrudniać penetrację rynku przez konkurentów Deutsche Telekom. Dlatego wymagany był dowód antykonkurencyjnych skutków takiej praktyki. Ponieważ usługi hurtowego dostępu do sieci lokalnej świadczone przez Deutsche Telekom są niezbędne dla skutecznej penetracji przez konkurentów rynków detalicznych w zakresie świadczenia usług użytkownikom końcowym, zaniżanie marży zasadniczo przeszkadza wzrostowi konkurencji na rynkach detalicznych. W takich okolicznościach konkurent, nie może prowadzić swojej działalności na rynku detalicznym w zakresie usług dostępu dla użytkowników końcowych bez ponoszenia strat.

 

Z kolei w wyroku z 10.7.2014 r. w sprawie C-295/12 Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie złożone przez Telefónicę i Telefónicę de Espaħa w związku z nadużywaniem pozycji dominującej na hiszpańskim rynku dostępu do łącza szerokopasmowego. Kara pieniężna w wysokości niemal 152 mln EUR nałożona przez Komisję pozostała niezmieniona. Komisja orzekła, decyzją z dnia 4 lipca 2007 r., że operator nadużył swojej pozycji dominującej, nakładając na swoich konkurentów nieuczciwe ceny w postaci efektu nożyc cenowych, między cenami dla detalicznego dostępu do łącza szerokopasmowego na hiszpańskim rynku masowym oraz cenami na regionalnych i krajowych hurtowych rynkach dostępu do łącza szerokopasmowego, w okresie od września 2001 r. do grudnia 2006 r. Komisja uznała, że ​​wystąpiły wyraźne nadużycia ze strony przedsiębiorcy i że nadużycie należało sklasyfikować jako bardzo poważne. Operator wniósł skargę na decyzję Komisji do Sądu Pierwszej Instancji. Wyrokiem z dnia 29 marca 2012 r. Sąd oddalił skargę. Operator wniósł następnie odwołanie od decyzji Sądu do Trybunału Sprawiedliwości. Trybunał oddalił odwołanie operatora w całości. Trybunał zauważył, że ​​zgodnie z ustaleniami Sądu Komisja wykazała, że ​​istniały potencjalne skutki antykonkurencyjne, które mogły wykluczyć konkurentów, co wystarcza do wykazania, że ​​praktyka „wyciskania marży” była naruszeniem prawa.

 

W decyzji z 13.12.2017r. włoski organ antymonopolowy L’Autorita Garante dell Concorrenza e del Mercato nałożył karę pieniężną na Vodafone S.p.A. (ponad 5,8 mln EUR) i Telecom Italia S.p.A. (ponad 3,7 mln EUR) za dwa różne nadużycia pozycji dominującej na włoskim rynku wiadomości SMS, z naruszeniem art. 102 TFUE. Sprawa dotyczyła taryf usług SMS na rynku usług hurtowych we własnej sieci tych operatorów, ze skutkami na rynku detalicznym. Organ antymonopolowy badał segment rynku, w którym usługi wysyłania masowych wiadomości SMS umożliwiają klientom biznesowym wysyłanie wiadomości tekstowych - zawierających informacje i powiadomienia - do odbiorców końcowych zidentyfikowanych przez samych klientów. W związku z tym na rynku usług detalicznych do wysyłania masowych wiadomości SMS inicjowane jest wysyłanie wiadomości tekstowej, która następnie dociera do docelowego operatora telefonii komórkowej, który ją dostarcza. Operator docelowy jest także jedynym, który może dostarczyć SMS-y do użytkowników z własnej sieci. Telecom i Vodafone są jedynymi podmiotami mogącymi dostarczyć wiadomości tekstowe do swoich klientów; Organ antymonopolowy stwierdzi ponadto, że operatorzy mają możliwość jednostronnego narzucania cen i technicznych warunków wzajemnych połączeń oraz niezależnego działania na rynku. Zdaniem strony zgłaszającej skargę na działalność operatorów do organu antymonopolowego, operatorzy zintegrowani pionowo zastosowali na hurtowym rynku wiadomości SMS w swoich sieciach oraz na rynku niższego szczebla takie hurtowe taryfy SMS, które nie pozwalają na osiągnięcie wystarczającej marży dla konkurentów działających na rynku detalicznym. W ocenie organu antymonopolowego operator nadużył pozycji dominującej, wprowadzając środki dyskryminacji technicznej i ekonomicznej, skutkujące efektem nożyc cenowych, dla równie efektywnego konkurenta na odpowiednim rynku niższego szczebla dla masowych wiadomości SMS. Zachowania operatorów mają antykonkurencyjny skutek, który prawdopodobnie uniemożliwia dostęp do rynku ich konkurentom.

 

Sprawa dotycząca praktyki typu margin squeeze pojawiła się również w dorobku polskiego organu antymonopolowego. W pkt 409 decyzji Prezesa UOKIK z 20.12.2007r. DOK-98/2007 podniesiono, że operator “jest przedsiębiorcą zintegrowanym pionowo, działającym zarówno na rynku świadczenia hurtowego dostępu do sieci przez operatorów jak i na rynku usług świadczonych bezpośrednio na rzecz użytkowników końcowych, gdzie konkuruje z innymi operatorami telekomunikacyjnymi. Narzucając wygórowaną cenę za usługę hurtowego dostępu do własnej sieci, nie pozwala innym operatorom na stworzenie konkurencyjnej wobec swojej oferty detalicznej skierowanej do polskich użytkowników Internetu.” Co więcej, w stanie faktycznym sprawy wskazano, że operator – dominant stosuje identyczną cenę dla odbiorców hurtowych i dla swoich odbiorców detalicznych (pkt 417 decyzji Prezesa UOKIK z 20.12.2007r.). Jednolite taryfy cenowe dla odbiorców hurtowych i odbiorców detalicznych w ocenie organu antymonopolowego nie pozwalały na stworzenie przez konkurentów operatora – dominanta rozsądnej oferty cenowej (pkt 418 decyzji Prezesa UOKIK z 20.12.2007r.).

 

 

 

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017