Letter 0f 88 US Senators to M.Pompeo.
08 sierpnia 2019

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

 

We have read with great care in Poland the letter of 88 Senators from August 5, 2019 to Michael Pompeo as well as the "Justice for Uncompensated Survivors Today (JUST) Act of 2017". The letter refers to common ideals, including the right to private property. These are also our ideals.

 

The Act of 2017 provides for the support of the American administration in the efforts to return to its rightful owners - victims of the Holocaust all property that has been unlawfully taken away. If the return of property in nature would not be possible, the US administration should support the efforts to return the compensation to the rightful owner.

 

Who is responsible in the case? The German state is solely responsible for the Holocaust. Endlösung der Judenfrage was a German plan for an unprecedented extermination of Jews. Before World War II, Poland was the largest concentration of Jews in Europe. That is why the Germans established the most death camps in its areas. Germany invaded Poland on September 1, 1939. England and France - contrary to the treaties - did not provide Poland with military assistance. On September 17, 1939, the USSR acted as an aggressor. In occupied Poland there were no collaborative governments. The Polish underground state was the largest in occupied Europe. In accordance with art. 43 of the Hague Convention of 1907. the German occupation authorities were responsible for maintaining order in the occupied territories.

 

Movable and immovable property of Polish citizens of Jewish descent was plundered by the Nazi German state. In addition, some of the property was absorbed by war damage as a result of the war initiated by Germany. Warsaw, the capital of Poland, was completely destroyed by the Germans. House by house. It was a punishment for the uprising.

 

Post-war law in Poland introduced a universal rule for the acquisition by the Treasury of the so-called abandoned property. It was a property, which in connection with the war started on September 1, 1939. was not at his owner's disposal. It was also a property confiscated by the German occupation authorities. The abandoned properties were Polish and Jewish. However, the law guaranteed the owner, specific relative, the spouse of the owner the restoration of possession of abandoned property, and after 10 years the acquisition of his property by prescription.

 

Communist governments in Poland nationalized certain categories of private property. Nevertheless, it was not directed against some nationality, but against all disposers of certain goods. Regardless of their origin. There are therefore no contact points between the Holocaust and the nationalization of property in communist Poland.

 

It is a fact that a comprehensive law on reprivatization claims of all victims has not been passed in Poland after 1989. However there were exceptions. The agreement between the Polish Government and the US Government, signed in Washington on July 16, 1960, assumed that Poland would pay $ 40 million "for the full settlement and satisfaction of all claims of US citizens, both natural and legal persons, to the Polish Government for nationalization and other acquisitions of property (...)." Under the above mentioned act of international law, Poland has paid US citizens compensation for nationalization.

 

In addition, Polish civil law allows raising private recovery claims (rei vindicatio) regarding real estate without any time limits. In the event of claims for damages against the State Treasury, the court may not accept the prescription of limitation.

 

The possible reprivatization law in Poland should apply to all those injured by nationalization, without favoring any group of persons.

 

However, we do not understand in Poland the financial expectations of people who are not the owners of property (or their legal successors) towards Poland.

 

There is no legal or moral reason for Poland to pay any sums to Jewish organizations to support the victims of the German Holocaust (who are not Polish citizens), Holocaust education or "for other purposes."

 

The nationalization of private property in communist Poland (carried out by many countries in history) is a sin. However, not comparable to the Holocaust of Nazi Germany. The Slavs (among them the Poles) were another goal of German extermination plans.

 

Poland was the first country to fight against the Third Reich, and came out of World War II with enormous losses of population, territoriality, and enormous war damage. For decades, it lost its sovereignty, left with the consent of the US (under the Yalta agreements) under the Soviet sphere of influence.

 

Holocaust victims were Polish citizens. Their murder was a measurable loss for the Polish state. Post-war Polish legislation provided for the State Treasury to take over the property of abandoned citizens, without owners, in accordance with all civilization standards.

 

Can tribal heritage be stronger than state relations? One should not forget about several hundred years of Jewish connections with the Polish lands. In the Middle Ages, as well as in later periods, Jewish diaspora expelled from Germany (1346), Hungary (1349-1526, 1686 - 1740), France (1394), Austria (1420), Spain (1494), Portugal (1497), Kiev (1886) and Moscow (1891) found asylum among Poles. The foundation of the freedoms of the Jewish community was the royal edict of Casimir the Great from 1334, who submitted Jewish communities to the direct jurisdiction of his royal courts. Poland was referred to as paradisus iudeorum ("Jewish paradise").

 

In the context of claims of American Jewish organizations, we in Poland say "we truly respect your pain after the victims of Extermination."

 

However, we remember about historical facts. German occupation regulation of 15.10.1941 stated that "Jews who without authorization leave the district designated for them are subject to the death penalty. The same punishment applies to persons who knowingly give hiding places to such Jews. Instigators and helpers are subject to the same punishment as the perpetrator. An attempted deed will be punished as an done act." For all Poles' help for Jewish fellow citizens, the Germans used the death penalty. It was a difficult choice. Despite this the number of people from Poland honored with the title of "Righteous Among the Nations" was 6992. Fact two. In 1939, the United States refused to accept on its territory the St. Louis ship with Jewish refugees on board. As a result, several hundred refugees who returned to Europe lost their lives in the Holocaust. The odyssey of Jewish refugees took place after the events of Kristallnacht on 9/10 November 1938, which was a clear signal as to the intentions of the Third Reich towards Jews. The St. Louis case closed the way to the US for other potential fugitives.

 

Good relations with the USA are undobtelly Polish raison d'etat. We in Poland believe that the ideals of American democracy are also valid in the dimension of foreign policy.

 

Dr hab. Rafał Adamus

http://adamusrafal.pl

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017