Kilka słów o członkostwie w EZIG.
30 grudnia 2018

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

Jednym z podstawowych założeń konstrukcyjnych EZIG jest dopuszczenie do uczestnictwa w nim jak najszerszego kręgu osób. Zob. pkt 6 preambuły rozporządzenia. Hykawy, [w :] Prawo Wspólnot Europejskich a prawo polskie. Prawo gospodarcze. pod red. M. Safjana, Warszawa 2002r., s. 288, European Economic Interest Groupings. Commercial, legal and tax considerations, Jordans 1990. praca zbiorowa, s. 2, 11. Rozporządzenie nie stoi jednak na przeszkodzie temu, aby w płaszczyźnie krajowej stosować reguły prawne lub korporacyjne odnoszące się do wykonywania określonej działalności lub zawodu (tiret 10 preambuły).

Rozporządzenie samo przez się nie przyznaje nikomu prawa uczestnictwa w zgrupowaniu, nawet jeżeli warunki które ono ustanawia zostały spełnione (pkt 11 preambuły). Oznacza to, iż EZIG nie ma obowiązku przyjmowania w poczet swoich członków osób, które spełniają kryteria członkowskie. O tym kto konkretnie może zostać członkiem zgrupowania decydują sami członkowie.

Możliwość zakazania lub ograniczenia uczestnictwa w zgrupowaniu ze względu na interes publiczny, przewidziana w rozporządzeniu, nie narusza prawa państw członkowskich regulującego dany obszar działalności, które jest władne do wprowadzenia dalszych zakazów lub ograniczeń, względnie innych form kontroli lub nadzoru uczestnictwa w zgrupowaniu podmiotów prawa (pkt 12 preambuły rozporządzenia).

Członkami zgrupowania mogą być w zasadzie tylko takie podmioty, które prowadzą – choćby ubocznie – działalność zarobkową. I. Hykawy [w:] Prawo Wspólnot ..., s. 289. Francuski pierwowzór zgrupowania, GIE – wykluczał z uczestnictwa w zgrupowaniu podmiotów nie prowadzących działalności zarobkowej. I. Hykawy [w :] Prawo Wspólnot ..., s. 274. W piśmiennictwie wśród członków zgrupowania wymienia się zatem m.in. np. instytucje publiczne, naukowe, fundacje, stowarzyszenia, wspólnoty lokalne. I. Hykawy [w :] Prawo Wspólnot ..., s. 289.

Członkami zgrupowania mogą być następujące podmioty. Po pierwsze osoby fizyczne wykonujące działalność przemysłową, handlową, rzemieślniczą, rolniczą, wolne zawody albo inne usługi na terenie Wspólnoty (art. 4 ust. 1 lit. b). Po drugie spółki w rozumieniu art. 58 ust. 2 Traktatu i inne podmioty prawa publicznego lub prywatnego, założone zgodnie z porządkiem prawnym państwa członkowskiego, które mają swoją prawną lub statutową siedzibę oraz zarząd główny we Wspólnocie (art. 4 ust. 1 lit. a). Jeżeli zgodnie z porządkiem prawnym państwa członkowskiego spółka albo inny podmiot nie ma obowiązku posiadania statutowej albo prawnej siedziby, wystarczy, że posiada swój zarząd główny we Wspólnocie (art. 4 ust. 1 lit. a in fine).

Utrata przez członka warunków, o których mowa w art. 4 ust. 1, skutkuje ustaniem członkostwa w zgrupowaniu (art. 28 ust. 1).

Dopuszczenie do udziału w zgrupowania, obok podmiotów prawa prywatnego, podmiotów prawa publicznego znacznie zwiększa atrakcyjność tej instytucji i umożliwia wykorzystanie EZIG do współpracy pomiędzy podmiotami ze sfery publicznoprawnej z kapitałem prywatnym. Podobną możliwość przewidziano w konstrukcji spółdzielni europejskiej (zob. art. 2 ust. 1 rozp. 1435/2003). Z uwagi na możliwość uczestnictwa w zgrupowaniu podmiotów prawa publicznego i prawa prywatnego można wyróżnić następujące typy zgrupowań:

      1. zgrupowania podmiotów prawa prywatnego
      2. zgrupowania podmiotów prawa publicznego
      3. zgrupowania mieszane podmiotów prawa prywatnego i prawa publicznego

Członkiem EZIG nie może być jednak inne EZIG (art. 3 pkt 2 lit. e). Ratio legis takiego ograniczenia wiąże się z uniknięciem skomplikowanego łańcucha odpowiedzialności za zobowiązania. European Economic ..., s. 36. I. Hykawy [w :] Prawo Wspólnot ..., s. 287.

Co do zasady członkiem EZIG może być jednak zgrupowanie narodowe. Jednakże np. prawo belgijskie wyklucza udział w zgrupowaniu europejskim zgrupowania narodowego. I. Hykawy [w :] Prawo Wspólnot ..., s. 300, przypis nr 33.

Umowa o utworzeniu zgrupowania może wprowadzać dodatkowe, własne kryteria dla uzyskania członkostwa w zgrupowaniu. Może np. postanowić, iż członkami zgrupowania mogą być tylko kancelarie prawnicze, producenci określonych wyrobów, itp.

W wyniku nawiązaniu stosunku członkostwa można mówić o udziale w zgrupowaniu jako o ogóle praw i obowiązków związanych z uczestnictwem w zgrupowaniu. Udział może być przedmiotem obrotu na warunkach wskazanych w rozporządzeniu (zob. art. 22 ust. 1). Można dopuścić konstrukcję wspólności udziału w zgrupowaniu.

Członkostwo w zgrupowaniu można uzyskać

  1. w wyniku przystąpienia do zgrupowania w związku z zawarciem umowy o utworzeniu zgrupowania
  2. w wyniku przystąpienia do zgrupowania już zarejestrowanego
  3. w wynika nabycia udziału w zgrupowaniu lub jego części (art. 22 ust. 1)
      1. w wyniku wstąpienia do zgrupowania na miejsce zmarłego członka (art. 28 ust. 2)
      2. w wyniku reorganizacji pierwotnego członka zgrupowania – jednostki organizacyjnej

Pierwsze dwa wymienione wyżej przypadki uzyskania członkostwa mają charakter konstytutywny. Pozostałe przypadki uzyskania członkostwa mają charakter translatywny: dotyczą praw członkowskich już istniejących.

Zgrupowanie nie może ogłosić publicznej subskrypcji a zatem w zasadzie wykluczone jest przyjęcie do zgrupowania anonimowych członków (art. 23).

Nie można wywodzić tytułu członkostwa w zgrupowaniu z faktu ustanowienia zabezpieczenie na udziale w zgrupowaniu (art. 22 ust. 2).

 

Rozporządzenie w art. 4 ust. 2, wprowadza wymogi co do minimalnej liczby członków EZIG. Minimalna liczba członków zgrupowania wynosi dwóch. Nie jest dopuszczalne istnienie jednoosobowego zgrupowania. Można w tym miejscu odnotować, iż w Irlandii prawo krajowe wprowadza szczególne sankcje w stosunku do osób, które wiedząc, iż zgrupowanie nie ma wymaganej liczby członków pozwalają na dalsze prowadzenie jego działalności. W praktyce obrotu zgrupowania najczęściej liczą po kilku członków.

Zgrupowanie winno składać się przynajmniej z dwóch spółek podmiotów prawa publicznego i prywatnego, o których mowa w art. 4 ust. 1, które mają swój zarząd główny w różnych państwach członkowskich (pierwszy typ minimalnej konfiguracji) lub z przynajmniej dwóch osób fizycznych, o których mowa w art. 4 ust. 1, które prowadzą swoją główną działalność w różnych państwach członkowskich (drugi typ minimalnej konfiguracji), lub z jednej spółki podmiotu prawa publicznego lub prywatnego, o której mowa w art. 4 ust. 1, i jednej osoby fizycznej, z których pierwszy podmiot ma swój zarząd główny w jednym z państw członkowskich, a drugi prowadzi swoją główną działalność w innym państwie członkowskim (trzeci typ minimalnej konfiguracji).

Możliwość uczestnictwa w ugrupowaniach europejskich rozszerzono na podmioty pochodzące z państw Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA). Obecnie kwestia ta ma mniejsze znaczenie praktyczne ze względu na przystąpienie Austrii, Finlandii i Szwecji do Unii Europejskiej. I. Hykawy, [w :] Prawo Wspólnot ..., s. 289 – 290.

Wymóg „wspólnotowego” charakteru członków EZIG jest jednak bardzo elastyczny. Członkami EZIG mogą być bowiem nie tylko spółki z siedzibą na terenie Unii Europejskiej (EOG), ale również przedsiębiorstwa filialne przedsiębiorców spoza Unii Europejskiej (EOG). W piśmiennictwie podkreśla się, iż uczestnictwo w zgrupowaniu przedsiębiorstw filialnych spółek i osób pochodzących spoza Wspólnoty często bywa ekonomiczną koniecznością. European Economic..., s. 11, 36. W dalszej części komentarza będzie mowa o tzw. członkach stowarzyszonych EZIG i innych formach współpracy z podmiotami spoza EOG. Z kolei w przypadku członkostwa w zgrupowaniu osób fizycznych, rozporządzenie stawia jedynie wymóg prowadzenia przez taką osobę działalności na terytorium Wspólnoty. Nie ma tutaj znaczenia prawnego obywatelstwo czy narodowość tej osoby (zgrupowanie mogą np. założyć Polak wykonujący swoją główną działalność w Niemczech i Niemiec wykonujący swoją główną działalność w Polsce). Brak jest również jakichś standardów intensywności w prowadzeniu takiej działalności na terytorium Wspólnoty. W piśmiennictwie podnosi się np., że standardy używane dla celów podatkowych, dla ustalenia czy dany podmiot ponosi obowiązek podatkowy w państwie członkowskim Wspólnoty, nie mają przełożenia na kryteria prowadzenia działalności na terytorium Wspólnoty, zgodnie z przepisami rozporządzenia. European Economic ..., s. 37. Tym samym otwarty jest w zasadzie bardzo szeroki dostęp do EZIG dla osób fizycznych spoza Wspólnoty (EOG).

W praktyce obrotu pojawiło się zjawisko tzw. członków stowarzyszonych w EZIG, pochodzących spoza EOG. Rozporządzenie nie zabrania wprowadzania takiej konstrukcji. Z drugiej natomiast strony rozwiązania takie pozwala na jeszcze bardziej atrakcyjną współpracę w ramach zgrupowania. Członkowie stowarzyszeni mają szczególny status w ramach zgrupowania. z istoty rzeczy nie są oni ujawniani w rejestrze, nie liczą się przy ustalaniu minimum międzynarodowego składu zgrupowania, nie odpowiadają z mocy prawa za zobowiązania zgrupowania.

Pewnym przejawem współpracy z podmiotem spoza EOG, który formalnie nie może być członkiem zgrupowania może być powołanie go na zarządcę zgrupowania (o ile prawo narodowe tego nie zabrania) lub w skład innego fakultatywnie utworzonego organu zgrupowania (np. komitetu sterującego). Zgrupowanie może współpracować z podmiotami spoza EOG poprzez stworzenie spółki, w której EZIG będzie wspólnikiem, przez zawarcie umowy konsorcjalnej, itp.

Wymogi co do kwalifikacji członków zgrupowania określone w art. 4 ust. 2 muszą istnieć przez cały czas trwania zgrupowania. Zdezaktualizowanie się owych wymogów rodzi konieczność obligatoryjnego rozwiązania zgrupowania (art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1).

Na marginesie poruszanego tu tematu warto wspomnieć, iż w projekcie regulacji Europejskiej Spółki Prywatnej odstąpiono od wymogu, aby założyciele tej spółki pochodzili z co najmniej dwóch państw. Zob. np. P.Nazaruk, Koncepcja Europejskiej Spółki Prywatnej, Prawo Spółek z 2005r., Nr 6, s. 29.

 

Rozporządzenie zastrzega, iż państwa członkowskie mogą wprowadzić specjalne ograniczenia co do kształtu struktury podmiotowej zgrupowania.

Po pierwsze, państwo członkowskie może, z uwagi na interes publiczny tego państwa, zabronić lub ograniczyć uczestnictwa w zgrupowaniu pewnych rodzajów osób fizycznych, spółek, firm czy innych osób prawnych (art. 4 ust. 4). Np. w Niemczech członkami EZIG nie mogą zostać notariusze, a w Belgii komornicy i publiczne instytucje finansowe. European Economic ..., s. 11, 32. Po drugie państwo członkowskie może zastrzec, iż zgrupowanie zarejestrowane w rejestrze tego państwa, zgodnie z art. 6, nie może mieć więcej niż 20 członków. W tym celu państwo członkowskie może wprowadzić postanowienie, że zgodnie z jego prawem każdy członek osoby prawnej powstałej w oparciu o prawo tego państwa, będzie traktowany jako odrębny członek zgrupowania. Zakaz rejestracji zgrupowań liczących powyżej 20 członków, nie został szeroko wykorzystany przez prawo narodowe. Odnotować należy, iż wprowadzono go w Irlandii i w Grecji.

Tytułem przykładu można w tym miejscu wspomnieć, iż w Szwecji członkiem zgrupowania nie może być osoba w stosunku do której ogłoszono upadłość albo osoba, której w myśl prawa szwedzkiego zakazano prowadzenia działalności gospodarczej. Wymienione wyżej okoliczności stanowią przyczynę do niezwłocznego wystąpienia członka ze zgrupowania. Z kolei np. w Irlandii nie może być członkiem zgrupowania m.in. dłużnik w stosunku do którego nie uchylono orzeczenia o upadłości, osoba skazana za przestępstwo oszustwa lub inne podobne przestępstwo, za przestępstwo w stosunku do spółki podlegającej prawu irlandzkiemu, podmiot w stosunku do którego wszczęto postępowanie likwidacyjne lub inne podobne postępowanie. Prawo irlandzkie stanowi, iż z powyższych przyczyn członek zgrupowania powinien zrezygnować z członkostwa w terminie 5 dni.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 na Państwach Członkowskich i Komisji spoczywa obowiązek informowania o kategoriach podmiotów, które nie mogą uczestniczyć w zgrupowaniu.

 

 

Rozporządzenie nr 2137/85 wprowadza stosunkowo surowe warunki dla zmian struktury podmiotowej zgrupowania, gdyż dąży do zredukowania ryzyka jakie wiąże się z takimi zmianami i wprowadza instrumenty realnej kontroli nad przyjmowaniem i ustępowaniem członków zgrupowania Zob. Komunikat, pkt II.4. Poniżej wskazano na mechanizmy szczególnej kontroli składu podmiotowego zgrupowania:

  1. rozporządzenie wprowadza wymóg uzyskania zgody, w drodze jednomyślnej uchwały pozostałych członków, na zbycie udziału w zgrupowaniu (art. 22 ust. 1).
  2. rozporządzenie wprowadza wymóg uzyskania zgody, w drodze jednomyślnej uchwały członków na przyjęcie nowego członka (art. 26 ust. 1).
  3. rozporządzenie zastrzega, iż wstąpienie do zgrupowania spadkobierców osoby fizycznej możliwe jest na warunkach wskazanych w umowie założycielskiej, a w przypadku ich braku, na warunkach ustalonych w jednomyślnej uchwale wspólników (art. 28 ust. 2).
  4. rozporządzenie wyklucza przyznanie statusu członka osobie na rzecz której ustanowiono zabezpieczenie na udziale członka (art. 22 ust. 2)
  5. Każda zmiana składu członków zgrupowania podlega wpisowi do właściwego rejestru (art. 7 lit. „a”).

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017