Arbitraż dla sporów opartych o konwencję CMR.
18 grudnia 2018

Blog

 

 

Standardowe zastrzeżenia co do wydawanych opinii prawnych.

 

(1) Niniejsza opinia prawna korzysta ze swobody wypowiedzi i jest jedynie poglądem prawniczymym w danej sprawie; została ona przygotowana w oparciu o wiedzę autora i odzwierciedla jego poglądy naukowe; nie jest jednak wykluczone prezentowanie przez inne osoby lub instytucje innego poglądu doktrynalnego/orzeczniczego/praktycznego niż zawarty w niniejszej opinii. (2) Niniejsza opinia została w całości przygotowana przez jej autora, bez pomocy asystentów/ innych osób. (3) Niniejsza opinia odzwierciedla obiektywne poglądy autora. Wnioski opinii nie są determinowane życzeniem Klienta/Zleceniodawcy. Klient/Zleceniodawca nie może narzucać ani sposobu argumentacji ani wniosków opinii prawnej. (4) Przy wydawaniu niniejszej opinii prawnej za podstawę stanu faktycznego przyjęto tylko te informacje, które zostały wyraźnie podane w niniejszej opinii. Opinia odnosi się do zdarzeń przeszłych (opinia post factum), chyba że wyraźnie zaznaczono inaczej w jej treści. (5) Odpowiedzialność cywilna autora opinii ograniczona jest do wyskości faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. Warunkiem bezwzględnym posługiwania się niniejszą opinią, przez kogokolwiek, jest bezwarunkowa akceptacja wskazanych zastrzeżeń co do zasad odpowiedzialności. (6) Niektóre fragmenty niniejszej opinii prawnej albo nawet cała jej treść merytoryczna – w wymiarze abstrakcyjnym, bez możliwości identyfikacji Klienta/Zleceniodawcy – zostały, zostaną przekazane względnie mogą zostać przekazane do wydawnictw prawniczych, lub wydawnictw o podobnym charakterze (w tym potrali internetowych), celem publikacji jako artykułu prawniczego (względnie innej postaci wydawniczej). Jak również mogą zostać umieszczone na blogu http://adamusrafal.pl. (7) Cała treść niniejszej opinii – jak i jej poszczególne fragmenty – podlega ochronie prawa autorskiego; przy ewentualnym publicznym wykorzystywaniu poglądów prawnych wyrażonych w niniejszej opinii należy powołać się na autora (prof. UO dr hab. Rafał Adamus) i datę wydania opinii. (8) Opinia może być podstawą do sporządzenia przez jej autora glosy krytycznej albo aprobującej w odniesieniu do rozstrzygnięcia sądu lub innego organu (w szczególności decyzji administracyjnej) które zapadło lub zapadnie w sprawie dotyczącej opinii. Rozdstrzygnięcie sądu lub innego organu może zostać przekazane przez autora do skomentowania innym przedstawicielom doktryny samodzielnie albo wespół z autorem. (9) Opinia została sporządzona w języku polskim. (10) Niniejsza opinia prawna może być okazywana przez Klienta/Zleceniodawcę dowolnym osobom trzecim i instytucjom. Może być ponadto – według dyspozycji Klienta/Zleceniodawcy - powielana przez kogokolwiek w dowolnej liczbie egzemplarzy. Opinia może zostać opublikowana na stronie internetowej Klienta/Zleceniodawcy. Opinia nie może być wykorzystana – w całości lub w części – w interesie innej osoby niż Klient/Zleceniodawca – o ile co innego nie wynika z treści umowy - bez uregulowania osobnego wynagrodzenia za jej sporządzenie. (11) Niniejsza opinia prawna bazuje na stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszej opinii, chyba że z jej treści wynika co innego. (12) Niniejsza opinia prawna może być pierwszą albo kolejną wydaną na zadany temat. (13) Problem prawny zawarty w niniejszej opinii może być wykorzystywany w działalności dydaktycznej. (14) Umowa o przygotowanie opinii prawnej podlega prawu polskiemu.

 

 

Standardowe oświadczenie o braku konfliktu interesów dla Zlecającego opinię prawną

 

W związku ze zleceniem przygotowania opinii prawnej dla Zlecającego oświadczam, że nie pozostaję w związku ze stanem faktycznym opisanym w opinii prawnej w jakimkolwiek świadomym konflikcie interesów, a w szczególności:

  • nie jestem członkiem organów spółek handlowych, przedstawicielem lub pełnomocnikiem przedsiębiorców pozostających w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem opinii;
  • nie byłem wcześniej proszony o sporządzenie opinii prawej – ani nie sporządzałem takiej opinii - przez osobę pozostającą w sporze ze Zlecającym co do materii będącej przedmiotem niniejszej opinii;
  • nie wydawałem wcześniejszej opinii prawnej, która byłaby sprzeczna z treścią niniejszej opinii;

wynik niniejszej opinii nie dotyczy moich interesów ani interesów osób mi bliskich.

 

 

Regulamin świadczenia usług Kancelarii Radcy Prawnego Rafał Adamus

 

  1. Usługi prawne świadczone są przez Kancelarię zgodnie z przepisami ustawy o radcach prawnych i zasadami etyki radcy prawnego. Kancelaria zobowiązana jest do należytej staranności przy świadczeniu usług prawnych na rzecz Klienta.

  2. Kancelaria świadczy usługi w szczególności w formie:

  1. przygotowywania opinii prawnych

  2. porad prawnych

  3. reprezentacji przed organami stosującymi prawo

  4. dyżurów prawnych

  1. Kancelaria świadczy usługi w godzinach otwarcia biura:

  1. w poniedziałki od 9.00 do 17.00

  2. od wtorku do czwartku od. 8.00 do 17.00

  3. w piątki od 8.00 do 12.00

  1. Kancelaria zobowiązana jest do zachowania poufności i do ścisłego przestrzegania tajemnicy zawodowej.

  2. Klient przedkładając Kancelarii zapytanie prawne jednocześnie składa zlecenie dna świadczenie usług prawnych. Z ważnych powodów Kancelaria może odmówić Klientowi świadczenia usług prawnych.

  3. W przypadku zlecenia sporządzenia opinii prawnej Klient obowiązany jest sformułować na piśmie treść zapytania.

  4. Opinia prawna sporządzona przez Kancelarię wyraża jedynie pogląd prawny w danej sprawie, w oparciu o analizę doktryny prawa i judykatury. Opinia prawna nie daje gwarancji, że wyrażony w niej pogląd zostanie podzielony przez organ stosujący prawo.

  5. Treść opinii prawnej może zostać wykorzystana przez Kancelarię dla potrzeb publikacji naukowych i popularnonaukowych, bez ujawnienia tożsamości Klienta ani tożsamości danej sprawy.

  6. Klient ma obowiązek przedstawić Kancelarii stan faktyczny sprawy zgodnie z prawdą, bez zatajania czegokolwiek.

  7. W przypadku przedstawienia przez Kancelarię możliwości różnych rozwiązań prawnych w danej kwestii wybór sposobu prowadzenia sprawy należy wyłącznie do Klienta.

  8. Kancelaria może podzlecać prowadzenie powierzonych jej spraw innym osobom, a w tym – w szczególności – może udzielać pełnomocnictw substytucyjnych w sprawach sądowych i administracyjnych.

  9. Klient ponosi wszelkie koszty sądowe, skarbowe i podatkowe prowadzonych spraw, w tym w szczególności opłaty sądowe, koszty pozyskania niezbędnych dokumentów, opłaty od pełnomocnictwa, koszty biegłych, koszty postępowania egzekucyjnego. Kancelaria nie pokrywa tych kosztów ze swojego wynagrodzenia za świadczone usługi.

  10. Klient ponosi koszty dojazdów Kancelarii w jego sprawach poza miasto Gliwice. W przypadku środków lokomocji publicznej, Kancelaria ma prawo korzystać z najszybszego środka lokomocji w pierwszej klasie.

  11. Koszty obsługi biurowej sprawy ponosi kancelaria.

  12. Komunikacja Kancelarii z Klientem, w tym przesyłanie pism i dokumentów, a w szczególności wezwania i zobowiązania sądów, odbywa się za pośrednictwem poczty elektronicznej Kancelarii i Klienta, chyba że Kancelaria uzna za właściwy także inny sposób komunikowania się.

  13. Klient obowiązany jest do dostarczenia niezbędnych dokumentów dla prowadzenia sprawy oraz obowiązany jest wskazać inne znane mu źródła dowodowe dla prowadzenia sprawy. Klient odpowiada za prawdziwość przedłożonych dokumentów (innych źródeł dowodowych, np. fotokopii)

  14. W związku ze świadczonymi usługami Kancelaria wystawia faktury VAT. Wysokość wynagrodzenia Kancelarii określa umowa (w tym także umowa ustna) Kancelarii z Klientem. Kancelaria może żądać zaliczki na poczet prowadzonej sprawy.

  15. Z tytułu świadczonych usług Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości trzykrotności faktycznie pobranego wynagrodzenia netto. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria ponosi odpowiedzialność do wysokości wynagrodzenia netto za trzy miesiące.

  16. W przypadku umów o stałą obsługę prawną Kancelaria może wypowiedzieć umowę, jeżeli nie otrzyma wynagrodzenia za dwa pełne okresy płatności.

  17. Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Kancelarię następuje na ostatni adres wskazany przez Klienta. Klient może wypowiedzieć pełnomocnictwo Kancelarii w każdym czasie.

  18. Akta prowadzonej sprawy przechowywane są przez Kancelarię przez 10 (dziesięć) lat od zamknięcia sprawy.

  19. Kancelaria na żądanie Klienta przekazuje mu kopie akt sprawy za uprzednim zwrotem kosztów sporządzenia tych kopii.

  20. Pisemna umowa z Klientem może określić odmienne zasady świadczenia usług niż określone w niniejszym Regulaminie. Nie dopuszcza się ustnych odstępstw od treści niniejszego Regulaminu.

  21. Regulamin niniejszy wchodzi w życie z dniem 1 października 2012 roku.

 

Zgodnie z art. 33 konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR), sporządzonej w Genewie dnia 19 maja 1956r.[1]umowa przewozu może zawierać klauzulę przyznającą właściwość trybunałowi arbitrażowemu pod warunkiem, aby klauzula ta przewidywała, że trybunał arbitrażowy stosować będzie niniejszą Konwencję [CMR].”[2] 

 

W praktyce zapis na sąd polubowny zawarty w umowie przewozu podlegającej konwencji CMR nie jest zjawiskiem częstym. Niemniej zapis taki należałoby rekomendować[4] już choćby z tego powodu, iż art. 31 ust. 1 konwencji CMR przewiduje bardzo szeroki wybór jurysdykcji. Zgodnie z przywołanym przepisem, o ile strony nie zawarły umowy jurysdykcyjnej, powód może wnosić sprawę do sądów kraju, na którego obszarze pozwany ma stałe miejsce zamieszkania, główną siedzibę lub filię albo agencję, za której pośrednictwem zawarto umowę o przewóz, albo znajduje się miejsce przejęcia towaru do przewozu lub miejsce jego dostawy. W praktyce może się okazać, iż spór przed sądem państwowym może być prowadzony pomiędzy stronami w państwie, które nie jest siedzibą którejkolwiek ze stron, ale w państwie w którym miało miejsce np. przyjęcie towaru do przewozu. Ma to istotne znaczenie także z tego względu, iż nie wszystkie państwa – strony konwencji ratyfikowały protokół dodatkowy do konwencji regulujący ograniczenie odpowiedzialności przewoźnika za pomocą jednostki rozliczeniowej SDR.[5] Zapis na sąd polubowny w zasadzie wyłącza ryzyko arbitralnego wyboru powoda co do jurysdykcji.[6] Nie jest to oczywiście jedyna zaleta sądownictwa polubownego na gruncie sporów mogących powstać w oparciu o materię regulowaną konwencją

 

Przepis art. 33 konwencji CMR ma charakter przepisu prawa bezwzględnie obowiązującego.[7] Zgodnie z art. 41 ust. 1 konwencji CMR, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 40 tej konwencji jest nieważna i pozbawiona mocy każda klauzula, która pośrednio lub bezpośrednio naruszałaby postanowienia Konwencji. Nieważność takich klauzul nie pociąga za sobą nieważności pozostałych postanowień umowy. Nie jest zatem dopuszczalne wyłączenie przepisów konwencji CMR w postępowaniu arbitrażowym, nawet za obopólną zgodą stron.

 

Klauzula zapisu na sąd polubowny ma co do zasady charakter autonomiczny[8] co podkreśla regulacja art. 1180 § 1 zd. 2 k.p.c.[9]

 

 

W przepisie art. 33 konwencji CMR jest dwukrotnie mowa o „trybunale arbitrażowym” (ang. arbitration tribunal, franc. tribunal arbitral, niem. Schiedsgericht).

 

Tymczasem przez arbitraż rozumie się arbitra lub arbitrów powołanych przez strony dla rozstrzygnięcia danego sporu (tzw. sąd polubowny ad hoc), a także stałe instytucje arbitrażowe zajmujące się organizowaniem postępowania arbitrażowego (tzw. sąd polubowny stały, instytucjonalny).[10] Dodatkowo możliwa jest sytuacja, w której sąd polubowny ad hoc korzysta z zaplecza administracyjnego instytucjonalnego sądu polubownego.[11] W każdym z wymienionych powyżej przypadków istota arbitrażu jest tożsama.[12]

W ujęciu semantycznym zwrot „trybunał arbitrażowy” może prowadzić do wniosku, iż w przywołanym przepisie chodzi o arbitraż instytucjonalny. Niemniej nie ma żadnych merytorycznie uzasadnionych przesłanek do zawężania arbitrażu w rozumieniu art. 33 konwencji CMR wyłącznie do arbitrażu instytucjonalnego. W konsekwencji pod rządem art. 33 konwencji CMR może zostać wybrany dowolny rodzaj arbitrażu, w tym sąd polubowny ad hoc.

 

 

[1] Dz.U. z 1962r., nr 49, poz. 238, sprostowanie Dz.U. z 1995r., nr 69, poz. 352 ze zm.

[2] Na temat ogólnej problematyki kolizyjnoprawej przewozów międzynarodowych zob. np. M. Sośniak, Prawo prywatne międzynarodowe, wyd. 3, Katowice 1991, s. 133 i n.

[3] Przepisy art. 1154 i n. k.p.c. mają zastosowanie także do arbitrażu międzynarodowego, z zastrzeżeniem pierwszeństwa umów międzynarodowych, jeżeli postępowanie arbitrażowe będzie – co do zasady – prowadzone w Polsce. Zob. T. Ereciński, K. Weitz, Sąd arbitrażowy, Warszawa 2008, s. 35

[4] Na temat ogólnych korzyści płynących z arbitrażu zob. np. T. Szurski, Uwagi wprowadzające do problematyki krajowego i międzynarodowego arbitrażu handlowego (gospodarczego), Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego nr z 1994r., nr 1, s. 4, A . Kąkolecki, Zalety arbitrażu instytucjonalnego na przykładach sądów przy ICC i KIG, Radca Prawny z 2008r., nr 1, s. 79, T. Ereciński, K. Weitz, Sąd…, s. 47 i n.

 

[5] R. Walczak, Międzynarodowy przewóz drogowy towarów, Warszawa 2006, s. 112

[6] Co do praktycznych problemów związanych z kwestiami jurysdykcyjnymi zob. np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 4 sierpnia 2006r., I ACa 245/06, nie publ., wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie z 29 listopada 2006, VIII Ga 73/06, nie publ., postanowienie Sądu Rejonowego w Szczecinie z 4 kwietnia 2007r., XI GC 414/06, nie publ.

[7] R. Walczak, Międzynarodowy…, s. 58, H. Goik, w: Prawo transportowe, Szczecin 1998, s. 435 i n., K.-H. Thume, Kommentar zur CMR. Übereinkommen über den Beförderungsvertrag im internationalen Strassengüterverkehr, wyd. 2, Frankfurt nad Menem, s. 872, I. Koller, Transportrecht. Kommentar, wyd. 6, s. 1460 i n., R. Herber, H. Piper, CMR. Internationales Strassentransportrecht. Kommentar, Monachium. Por. jednak – mające obecnie znaczenie historyczne – postanowienie Sądu Najwyższego z 20 lutego 1989r., I CZ 36/89, nie publ.

[8] Por. np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 11 maja 2006r. I ACa 1279/05, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z 15 grudnia 2000r., I CKN 1131/00, OSNC z 2001r., nr 7-8, poz. 107

[9] T. Ereciński, K. Weitz, Sąd …, s. 87

[10] T. Ereciński, K. Weitz, Sąd …, s. 52. Zob. też art. I ust. 2 pkt b. konwencji europejskiej o międzynarodowym arbitrażu handlowym sporządzonej w Genewie dnia 21 kwietnia 1961r. (Dz.U. z 1964r., nr 40, poz. 270)

[11] T. Ereciński, K. Weitz, Sąd …, s. 53

[12] T. Ereciński, K. Weitz, Sąd …, s. 52

 

o

Ekspertyzy z zakresu prawa upadłościowego, restrukturyzacyjnego

i gospodarczego

na najwyższym poziomie merytorycznym.

Lokalizacja

Kontakt 

ul. Księcia Ziemowita 10/6, 44-100  Gliwice

             tel. 609 833 515

             adamus_rafal@wp.pl

 

 

Strona główna  | Blog | Usługi | Kontakt

 

 

 © WebWave 2017